Sura Al-Dżasija — Werset 4

Znaczenie słów:

• خَلْقِكُمْ – wasze stworzenie, przemiana waszych stanów od kropli nasienia aż do ukształtowanego człowieka.
• يَبُثُّ – rozprzestrzenia, rozsiewa po ziemi.
• دَابَّةٍ – każde stworzenie poruszające się po ziemi, zwierzę.
• آيَاتٌ – dowody, znaki i argumenty świadczące o potędze i jedności Boga.
• يُوقِنُونَ – ludzie o mocnym, niezachwianym przekonaniu, pewni prawdy.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

W stworzeniu was, o ludzie – od kropli nasienia, przez etapy rozwoju w łonach matek, aż do urodzenia i wzrostu w różnych stanach i formach – oraz w stworzeniu wszelkich istot żywych, które Bóg rozprzestrzenia po ziemi, takich jak zwierzęta lądowe, ptaki, owady i inne stworzenia poruszające się po powierzchni ziemi, znajdują się liczne znaki i dowody na jedność Boga, Jego wszechmoc i mądrość. Te znaki są widoczne i jasne dla ludzi, którzy mają pewność i głębokie przekonanie o prawdziwości Boga i Jego dzieł. Oni patrzą na te stworzenia okiem refleksji i rozumu, dostrzegając w nich doskonałość stworzenia, precyzję budowy i różnorodność form, co prowadzi ich do wniosku, że istnieje Jeden Stwórca, który nie ma partnera, i że On jest zdolny do wskrzeszenia po śmierci, tak jak początkowo stworzył wszystko z niczego.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Dostrzeganie mocy Boga w codziennym życiu: Zwracanie uwagi na własne stworzenie i otaczające nas zwierzęta jest drogą do wzmocnienia wiary i pewności w istnienie Boga oraz Jego doskonałą mądrość.
2. Zachęta do refleksji i kontemplacji: Islam wzywa człowieka do myślenia nad stworzeniem, co prowadzi do głębszego poznania Boga i umocnienia więzi z Nim.
3. Jedność stworzenia jako dowód jedności Stwórcy: Różnorodność stworzeń, mimo ich wspólnego pochodzenia, wskazuje na Jedynego Boga, który panuje nad wszystkim.
4. Pewność (jakin) jako cel wiary: Werset podkreśla, że prawdziwa wiara to nie tylko ślepe naśladownictwo, ale pewność oparta na rozumie i obserwacji, co czyni muzułmanina silnym i stabilnym w przekonaniach.
5. Pokora i wdzięczność: Kontemplacja nad stworzeniem własnym i zwierząt wypełnia serce pokorą wobec Boga oraz wdzięcznością za Jego niezliczone łaski.