Сураи Аль-Ахкаф Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Одамиро ба некӣ кардан бо падару модари худ супориш кардем.…

Аль-Ахкаф · 15/35

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Ахкаф

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۖ وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي ۖ إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ۝١٥

🔤 Transliteration

Wa wassainal insaana biwaalidaihi ihsaanan hamalathu ummuhoo kurhanw-wa wada`athu kurhanw wa hamluhoo wa fisaaluhoo salaasoona shahraa; hattaaa izaa balagha ashuddahoo wa balagho arba`eena sanatan qaala Rabbi aqzi`neee an ashkura ni`matakal lateee an`amta `alaiya wa `alaa waalidaiya wa an a`mala saalihan tardaahu wa aslih lee fee zurriyyatee innee tubtu ilaika wa innee minal muslimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Одамиро ба некӣ кардан бо падару модари худ супориш кардем. Модараш бори ӯро ба душворӣ бардошт ва ба душворӣ бар замин ниҳод. Ва муддати ҳамл то аз шир бозгирифтанаш сӣ моҳ аст то чун ба синни ҷавонӣ расад ва ба чиҳилсолагӣ дарояд, гӯяд: «Эй Парвардигори ман, ба ман биёмӯз то шукри неъмате, ки бар ман ва бар падару модарам ато кардаӣ, ба он ҷой орам. Коре шоиста бикунам, ки Ту аз он хушнуд шавӣ ва фарзандони маро солеҳ кун. Ман ба Ту бозгаштам ва аз таслимшудагонам».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

وَصَّيْنَا: фармон додем, тавсия кардем, зарурӣ гардондем.
إِحْسَانًا: некӣ кардан, эҳсон намудан, муносибати нек бо падару модар.
كُرْهًا: бо машаққат, бо душворӣ, бо ранҷу азоб.
فِصَالُهُ: аз шир ҷудо кардани кӯдак, давраи ширдиҳӣ.
أَشُدَّهُ: камоли қувваи ҷисмонӣ ва ақлӣ, синни пурраи қувват.
أَوْزِعْنِي: ба ман илҳом кун, маро водор кун, ба ман тавфиқ деҳ.
ذُرِّيَّتِي: фарзандони ман, наслҳои ман.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба инсон фармон додааст, ки бо падару модари худ муносибати нек дошта бошад ва ба онҳо эҳсон кунад — ҳам дар ҳаёташон ва ҳам баъд аз вафоти онҳо, то ҷое ки бо шариъат мухолифат накунад. Хусусан ҳуқуқи модар бузургтар аст, зеро вай фарзанди худро дар батн бо машаққатҳои зиёд ҳомил шудааст ва бо душвориву ранҷи таваллуд ӯро ба дунё овардааст. Муддати ҳомиладорӣ ва давраи ширдиҳӣ сӣ моҳ аст. Ҳамин машаққатҳое, ки модар танҳо таҳаммул мекунад, далели он аст, ки ҳуқуқи модар бар фарзанд аз ҳуқуқи падар бузургтар мебошад.

Пас вақте ки инсон ба камоли қувваи ҷисмонӣ ва ақлии худ мерасад ва ба синни чилсолагӣ мерасад, мегӯяд: «Парвардигоро! Ба ман илҳом кун, то шукри неъматеро ба ҷо оварам, ки ба ман ва ба падару модарам ато кардаӣ, ва ба ман тавфиқ деҳ, ки амали солеҳе анҷом диҳам, ки Ту аз он розӣ бошӣ, ва фарзандони маро барои ман солеҳ гардон. Ҳамоно ман ба сӯи Ту тавба кардам ва ҳамоно ман аз мусулмонон — аз таслимшудагони фармони Ту ҳастам».

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Ин оят ба некӣ кардан бо падару модар тарғиб мекунад ва инро яке аз воҷиботи муҳимми динӣ муаррифӣ менамояд.
Машаққатҳои модар дар ҳомиладорӣ, таваллуд ва ширдиҳӣ ёдоварӣ мешаванд, то инсон қадри модари худро бидонад ва ҳуқуқи ӯро риоя кунад.
Инсон бояд дар ҳар синну сол, хусусан дар синни чилсолагӣ, ки камоли ақлу ҷисм аст, ба шукри неъматҳои Худо пардозад ва ба падару модари худ низ некӣ кунад.
Дуои инсон бояд на танҳо барои худаш, балки барои падару модар ва фарзандони худ низ бошад — ин нишонаи некӯии қалб ва покии рӯҳ аст.
Тавба ва таслим шудан ба фармони Худо — ин роҳи наҷот ва саодати дунёву охират аст.
Ин оят ба мусулмонон меомӯзад, ки диндории ҳақиқӣ бо некӣ ба волидон, шукргузорӣ ба Худо, амали солеҳ ва тарбияти фарзандони солеҳ алоқаманд аст. Ин ҳама ба ислом ва Қуръон ҷалб мекунад ва дилҳоро ба он мекашад.

📜 Оят 13-17 — Сураи Аль-Ахкаф

13إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

Албатта онон, ки гуфтанд, ки Парвардигори мо Оллоҳ аст, ва сипас пойдорӣ карданд, биме бар онҳо нест ва андӯҳгин намешаванд.

14أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Инҳо ба мукофоти амалҳояшон аҳли биҳиштанд ва дар он ҷо ҷовидонаанд.

15وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۖ وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي ۖ إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ

16أُولَٰئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَنَتَجَاوَزُ عَن سَيِّئَاتِهِمْ فِي أَصْحَابِ الْجَنَّةِ ۖ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ

Инҳо касоне ҳастанд, ки корҳои некашонро мепазирем ва аз гуноҳашон дармегузарем. Дар зумраи аҳли биҳиштанд. Ҳар ваъдае, ки ба онҳо дода шуда, рост аст.

17وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَّكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِن قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَٰذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ

Ва он ки ба падару модараш гуфт: «Уф бар шумо, оё ба ман ваъда медиҳед, ки аз гӯрам бархезонанд ва ҳол он ки мардуме пеш аз ман будаанд, ки барнахостаанд? Ва он ду ба даргоҳи Худо истиғоса (додхоҳӣ) мекунанд ва, гӯянд: «Вой бар ту, имон биёвар, ки ваъдаи Худо ҳақ аст!» Мегӯяд: «Инҳо чизе ҷуз ҳамон афсонаи пешиниён нест!»

← Оят 14 📖 Аль-Ахкаф Оят 16 →

Аль-АхкафФеҳристи Қуръон

35Оят

MeccanRevelation

15Оят

Тарҷума — Аль-Ахкаф 15

Сураи Аль-Ахкаф Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Одамиро ба некӣ кардан бо падару модари худ супориш кардем.…

Сураи Оят 15/35 — Сураи Аль-Ахкаф الأحقاف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Ахкаф Гӯш кун, Сураи Аль-Ахкаф Тарҷума, Сураи Аль-Ахкаф mp3, Сураи Аль-Ахкаф pdf. Оят 13–17. Ба Тоҷикӣ: Русский.