سورت احقاف — آیت 24

د کلمو معناګانې:

• عارِضًا: هغه وريځ چې په افق كې ښكاره شي.
• مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ: د دوى د درو (سيلابونو) په لور راروان.
• مُمْطِرُنَا: هغه وريځ چې پر موږ به باران وروري.
• مَا اسْتَعْجَلْتُم بِهِ: هغه عذاب چې تاسو يې په بيړه غوښت.

تفسیر:

كله چې قومِ عاد هغه عذاب ولید چې دوى يې په بيړه غوښتى و، نو هغه دوى ته د یوې وريځې په شكل ښكاره شوه چې د اسمان په افق كې ولاړه وه او د دوى د درو (او سيلابونو) په لور يې مخه كړې وه. دوى د هغې په لیدو خوشحاله شول او ويل يې: "دا وريځ ده چې پر موږ به باران راوړي." خو هود عليه السلام ورته وويل: "دا هغه وريځ نه ده چې تاسو يې ګمان كوئ؛ دا هغه عذاب دى چې تاسو يې په بيړه غوښتى و. دا یوه سخته باد ده چې په كې دردناك عذاب دى." نو هغه باد چې دوى يې د باران وريځ ګڼله، په حقيقت كې د هلاكت باد و چې دوى يې په كولو سره تباه كړل.

فايدې:

1. دا آيت مومنانو ته دا درس وركوي چې د الله تعالى په امرونو كې تل حكمت وي؛ ځكه چې ځينې شيونهد ظاهري ښه والي سره سره كېدای شي د انسان لپاره نقصان ولري، لکه څنګه چې د عاد قوم د باران وريځ وليده خو هغه د هلاكت باد و.
2. په بيړه د عذاب غوښتنه كول د الله تعالى له حكمت سره سم نه دي؛ انسان بايد په صبر سره د الله تعالى پر پرېكړه راضي وي او له هغه څخه د خير غوښتنه وكړي، نه د بدۍ.
3. دا آيت د الله تعالى د قدرت ښودنه كوي چې هغه كولى شي په هر شي كې خپل حكمت پټ كړي، او انسان بايد له ظاهري شكلونو ډډه وكړي او تل د الله تعالى پر حكمت باور ولري.
4. دا پېښه د هغو خلکو لپاره عبرت ده چې د الله تعالى د رسولانو خبرې ردوي او په استهزا سره يې د عذاب غوښتنه كوي؛ ځكه چې عذاب كله چې راشي، نو بيا هيڅ ګټه نه لري.