سورت احقاف — آیت 25

د کلمو معناګانې:

• تُدَمِّرُ: تباهه کوي، له منځه وړي.
• بِأَمْرِ رَبِّهَا: د خپل رب په حکم او امر سره.
• مَسَاكِنُهُمْ: د دوی کورونه او استوګنځایونه.
• الْمُجْرِمِينَ: مجرمان، هغه کسان چې په کفر او ګناهونو ټینګار کوي.

تفسیر:

دا آیت د عاد قوم د عذاب په اړه بیان کوي، چې پر هغوی باندې سخته او ویجاړونکې باد راغله. دا باد د خپل رب په امر سره هر هغه څه تباه کړل چې پرې تېر شو، لکه د دوی ځانونه، مالونه او هر هغه څه چې د هلاکت امر پرې شوی و. خو هود علیه السلام او هغه کسان چې پرې ایمان راوړی و، خوندي پاتې شول، ځکه چې باد یوازې هغه څه تباه کول چې د الله امر پرې شوی و.

د دې ویجاړۍ په پایله کې د عاد قوم په داسې حال کې سهار کړ چې د دوی له کورونو پرته بل څه نه لیدل کېدل؛ د دوی کورونه یوازې پاتې شول، خو د دوی ځانونه او مالونه ټول له منځه تللي وو. دا د دوی د کفر او سرکشۍ پایله وه.

الله تعالی په دې آیت کې وايي: همداسي موږ مجرمانو قومونو ته سزا ورکوو، یعنې هغه څوک چې په کفر او ګناهونو ټینګار کوي او د الله له امرونو سرغړونه کوي، د دوی سزا همداسې سخته او ویجاړونکې وي.

فايدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی امر او حکم هر څه ته نافذ دی، او هېڅ څوک د هغه له عذاب څخه تېښته نه شي کولی.
• د مجرمانو او سرکښو قومونو برخلیک تل د عبرت وړ وي، او دا موږ ته دا یادونه کوي چې له الله تعالی څخه ووېرېږو او د هغه له احکامو سرغړونه ونه کړو.
• د عذاب راتګ سره سره، د الله دوستان (لکه هود علیه السلام) خوندي پاتې کېږي، چې دا د ایمان او نیکۍ برکت ښیي.
• دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې الله تعالی په خپلو بندګانو باندې ظلم نه کوي، بلکې سزا یوازې هغو کسانو ته ورکوي چې په خپله جرم او سرکشي کوي.