Сураи Аль-Худжурат Оят 11 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, мабод, ки гурӯҳе аз мардон…

Аль-Худжурат · 11/18

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Худжурат

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰ أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَىٰ أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ ۖ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ ۖ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ۝١١

🔤 Transliteration

Yaaa ayyuhal lazeena aamanoo laa yaskhar qawmum min qawmin `asaaa anyyakoonoo khairam minhum wa laa nisaaa`um min nisaaa`in `Asaaa ay yakunna khairam minhunna wa laa talmizooo bil alqaab; bi`sal ismul fusooqu ba`dal eemaan; wa mal-lam yatub fa-ulaaa`ika humuz zaalimoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки имон овардаед, мабод, ки гурӯҳе аз мардон гурӯҳи дигарро масхара кунад, шояд он масхарашудагон беҳтар аз онҳо бошанд. Ва мабод, ки гурӯҳе аз занон гурӯҳи дигарро масхара кунад, шояд он масхарашудагон беҳтар аз онҳо бошанд. Ва аз ҳам айбчӯй макунед ва якдигарро ба лақабҳои зишт махонед. Бад аст унвони фисқ пас аз имон овардан. Ва касоне, ки тавба намекунанд, худ ситамкоронанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

يَسْخَرْ: масхара кунад, тамасхур кунад.
قَوْمٌ: гурӯҳе аз мардон.
تَلْمِزُوا: айбҷӯӣ кунед, маломат кунед.
تَنَابَزُوا: якдигарро бо лақабҳои бад хитоб кунед.
الْأَلْقَابِ: лақабҳо, номҳои бад.
بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ: бад аст номи фосиқӣ.
الظَّالِمُونَ: ситамгарон, золимон.

Тафсири оят:

Эй касоне, ки ба Аллоҳ имон овардаед ва ба шариати Ӯ амал кардаед! Набояд мардоне аз мардони дигар масхара кунанд, зеро шояд он касоне, ки масхара шудаанд, назди Аллоҳ аз масхаракунандагон беҳтар бошанд. Меъёри бартарӣ назди Аллоҳ аст, на намуди зоҳирӣ ё мақоми дунёвӣ. Ҳамчунин набояд заноне аз занони дигар масхара кунанд, зеро шояд он заноне, ки масхара шудаанд, назди Аллоҳ аз масхаракунандагон беҳтар бошанд.

Ҳамдигарро айбҷӯӣ накунед ва маломат накунед, зеро ҳамаи шумо мисли як тан ҳастед — айби бародари худро ҷустан мисли айби худатонро ҷустан аст. Якдигарро бо лақабҳои бад ва номҳое, ки нафрат доред, хитоб накунед. Ин кор дар замони ҷоҳилият одат буд ва баъзе аз ансор низ пеш аз омадани Расули Худо (с) ба ин кор гирифтор буданд.

Бад аст он ки баъд аз имон овардан ва ба ислом дохил шудан, инсон бо сифати фосиқӣ ва гуноҳкорӣ ёд шавад. Ин ном ва сифат бад ва зишт аст. Ҳар касе, ки аз ин гуноҳҳо — масхара, айбҷӯӣ ва лақабгузорӣ — тавба накунад, пас онҳо ҳамон ситамгаронанд, ки бо гуноҳкорӣ худро ба ҳалокат меандозанд ва тарки тоъатро баргузидаанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ислом ба ҳурмати инсон ва обрӯи ӯ аҳамияти бузург медиҳад ва ҳар гуна таҳқир ва масхараро манъ мекунад.
Меъёри бартарӣ назди Аллоҳ тақво ва амали нек аст, на зоҳир, сарват ё мақоми иҷтимоӣ.
Ҷомеаи мусулмонӣ бояд бародарӣ ва ягонагӣ дошта бошад; айбҷӯӣ ва лақабгузорӣ ин ягонагиро хароб мекунад.
Имон ваъдаи покизагӣ аст; баъд аз имон овардан, инсон бояд аз гуноҳҳо дурӣ ҷӯяд ва сифати фосиқӣ ба худ нагирад.
Тавба дарро ба сӯи раҳмат боз мекунад; ҳар касе ки хато кард, бояд ба Аллоҳ рӯй оварад ва ислоҳ кунад.
Ин оят моро ба эҳтиром, меҳрубонӣ ва некӯахлоқӣ дар муомила бо дигарон даъват мекунад, ки ин ҷиҳатҳои зебои ислом ва Қуръонро нишон медиҳанд.

📜 Оят 9-13 — Сураи Аль-Худжурат

9وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا ۖ فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّهِ ۚ فَإِن فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا ۖ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ

Ва агар ду гурӯҳ аз мӯъминон бо якдигар ба чанг бархостанд, миёнашон оштӣ андозед. Ва агар як гурӯҳ бар дигаре даст дарозӣ кард, бо он ки даст дарозӣ кардааст, биҷангед, то ба фармони Худо бозгардад. Пас агар бозгашт, миёнашон сулҳе одилона барқарор кунед ва адолат кунед, ки Худо одилонро дӯст дорад,

10إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

Ҳар оина (Албатта) мӯъминон бародаронанд. Миёни бародаронатон оштӣ андозед ва аз Худо битарсед, шояд, ки бар шумо раҳмат орад.

11يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰ أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاءٌ مِّن نِّسَاءٍ عَسَىٰ أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ ۖ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ ۖ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

12يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ

Эй касоне, ки имон овардаед, аз бисёре аз гумонҳо бипарҳезед. Зеро баъзе аз гумонҳо дар ҳадди гуноҳ аст. Ва дар корҳои пинҳонии якдигар ҷосусӣ макунед. Ва аз якдигар ғайбат макунед. Оё ҳеҷ як аз шумо дӯст дорад, ки гӯшти бародари мурдаи худро бихӯрад? Пас онро нохуш хоҳед дошт. Ва аз Худо битарсед, зеро Худо тавбапазиру меҳрубон аст!

13يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ

Эй мардум, мо шуморо аз як марду як зан биёфаридем. Ва шуморо ҷамоъатҳо ва қабилаҳо кардем, то якдигарро бишиносед. Албатта гиромитарини шумо назди Худо парҳезгортарини шумост. Худо донову кордон аст!

← Оят 10 📖 Аль-Худжурат Оят 12 →

Аль-ХуджуратФеҳристи Қуръон

18Оят

MedinanRevelation

11Оят

Тарҷума — Аль-Худжурат 11

Сураи Аль-Худжурат Оят 11 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, мабод, ки гурӯҳе аз мардон…

Сураи Оят 11/18 — Сураи Аль-Худжурат الحجرات (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Худжурат Гӯш кун, Сураи Аль-Худжурат Тарҷума, Сураи Аль-Худжурат mp3, Сураи Аль-Худжурат pdf. Оят 9–13. Ба Тоҷикӣ: Русский.