Σούρα Αλ-Μαΐντα — Στίχος 32

Αλλά ο ίδιος του ο εαυτός (Καμπήλ) τον παρότρυνε και του έκανε να φανεί δίκαιος ο φόνος του αδελφού του. Έτσι, τον σκότωσε και έγινε ένας από τους χαμένους!

Έπειτα, ο Αλλάχ έστειλε ένα κοράκι να σκάψει το έδαφος (για να θάψει άλλο νεκρό κοράκι) για να του δείξει (στον Καμπήλ) πώς να θάψει το πτώμα του αδελφού του. Είπε (ο Καμπήλ): «Αλίμονό μου! Δεν κατάφερα ούτε να γίνω σαν αυτό το κοράκι για να θάψω το πτώμα του αδελφού μου;» Και έτσι έγινε ένας απ' αυτούς που έπεσαν σε τύψεις.

Η ποινή γι' εκείνους που διεξάγουν πόλεμο (και εχθρότητα) εναντίον του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου Του, και σκορπίζουν το κακό (όπως οι συμμορίες στα βουνά που εισβάλουν στα εμπορικά καραβάνια, ληστεύοντας και σκοτώνοντας κλπ.) στη γη, είναι ότι πρέπει να εκτελεστούν, ή να σταυρωθούν, ή να ακρωτηριαστούν τα χέρια και τα πόδια τους σε αντίθετες πλευρές (δηλ. το δεξί του χέρι μέχρι τον καρπό, και το αριστερό του πόδι μέχρι το αστράγαλο, και αν επιστρέψει στα εγκλήματά του, τότε το αριστερό του χέρι μέχρι τον καρπό, και το δεξί του πόδι μέχρι το αστράγαλο) ή να εξοριστούν από τη γη αυτή. Αυτό είναι ατίμωση γι' αυτούς στην εγκόσμια ζωή και γι' αυτούς στη Μέλλουσα Ζωή θα υπάρξει μεγάλο μαρτύριο.

Εκτός απ’ εκείνους που μετάνιωσαν πριν να τους πιάσετε. Να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).