Σούρα Αλ-Μαΐντα — Στίχος 31

(Συνέχισε ο Χαμπήλ λέγοντας για να τον φοβίσει) θέλω να κουβαλήσεις την αμαρτία (σου) εναντίον μου (του φόνου μου) μαζί μ' όλες τις προηγούμενες αμαρτίες σου, και έτσι θα είσαι ένας από τους κατοίκους της Φωτιάς. Αυτή είναι η τιμωρία των άδικων!»

Αλλά ο ίδιος του ο εαυτός (Καμπήλ) τον παρότρυνε και του έκανε να φανεί δίκαιος ο φόνος του αδελφού του. Έτσι, τον σκότωσε και έγινε ένας από τους χαμένους!

Εξ’ αιτίας αυτού, διατάξαμε τα παιδιά του Ισραήλ, πως αν κάποιος σκοτώσει κάποιον όχι ως ανταπόδοση για κάποιο φόνο που διέπραξε ή για να εξαπλώσει το κακό στη γη, θα ήταν σαν να είχε σκοτώσει όλη την ανθρωπότητα, και αν κάποιος σώσει μια ζωή, θα ήταν σαν να έσωζε τη ζωή όλης της ανθρωπότητας. Πράγματι, ήρθαν σ’ αυτούς οι Αγγελιαφόροι Μας με ξεκάθαρες αποδείξεις, και έπειτα απ' αυτό πολλοί απ' αυτούς ακόμα αμαρτάνουν υπερβολικά στη γη.

Η ποινή γι' εκείνους που διεξάγουν πόλεμο (και εχθρότητα) εναντίον του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου Του, και σκορπίζουν το κακό (όπως οι συμμορίες στα βουνά που εισβάλουν στα εμπορικά καραβάνια, ληστεύοντας και σκοτώνοντας κλπ.) στη γη, είναι ότι πρέπει να εκτελεστούν, ή να σταυρωθούν, ή να ακρωτηριαστούν τα χέρια και τα πόδια τους σε αντίθετες πλευρές (δηλ. το δεξί του χέρι μέχρι τον καρπό, και το αριστερό του πόδι μέχρι το αστράγαλο, και αν επιστρέψει στα εγκλήματά του, τότε το αριστερό του χέρι μέχρι τον καρπό, και το δεξί του πόδι μέχρι το αστράγαλο) ή να εξοριστούν από τη γη αυτή. Αυτό είναι ατίμωση γι' αυτούς στην εγκόσμια ζωή και γι' αυτούς στη Μέλλουσα Ζωή θα υπάρξει μεγάλο μαρτύριο.