Аль-Маида · 33/120
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида
إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلَافٍ أَوْ يُنفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ۚ ذَٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ۝٣٣
Innamaa jazaaa`ul lazeena yuhaariboonal laaha wa Rasoolahoo wa yas`awna fil ardi fasaadan ai yuqattalooo aw yusallabooo aw tuqatta`a aideehim wa arjuluhum min khilaafin aw yunfaw minalard; zaalika lahum khizyun fid dunyaa wa lahum fil Aakhirati `azaabun `azeem
📖 Ба Тоҷикӣ
Ҷазои касоне, ки бо Худо ва паёмбаронаш ҷанг мекунанд ва дар замин ба фасод мекӯшанд, он аст, ки кушта шаванд ё бар дор гарданд ё дастҳову поҳояшон яке аз чапу яке аз рост бурида шавад ё аз сарзамини худ бадарға шаванд. Инҳо расвоияшон дар ин ҷаҳон аст ва дар охират низ ба азобе бузург гирифтор оянд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • «يُحَارِبُونَ»: яъне бо Аллоҳ ва Расули Ӯ ба душманӣ бармехезанд ва амрҳои Онҳоро вайрон мекунанд.
  • «يَسْعَوْنَ»: кӯшиш мекунанд ва ҳаракат менамоянд.
  • «فَسَادًا»: харобкорӣ, бадкорӣ ва нофармонӣ.
  • «يُصَلَّبУ»: ба чӯб ё чизе монанди он мебастанд ва ба дор меовезанд.
  • «مِّنْ خِلَافٍ»: аз тарафҳои мухолиф, яъне дасти рост бо пои чап.
  • «يُنفَوْا»: аз сарзамини худ ба ҷои дигар ронда мешаванд.
  • «خِزْيٌ»: расвоӣ, хорӣ ва шармандагӣ.
  1. Тафсири оят:

Ҷазои касоне, ки бо Аллоҳ ва Расули Ӯ меҷанганд ва дар рӯи замин ба харобкорӣ кӯшиш мекунанд, танҳо ин аст, ки кушта шаванд, ё ба дор овехта шаванд, ё дасту пои онҳо аз тарафҳои мухолиф бурида шавад, ё аз сарзамини худ ба ҷои дигар ронда шаванд. Ин ҷазо барои онҳо дар дунё расвоӣ ва хорӣ аст ва дар охират барои онҳо азоби бузург аст, агар тавба накунанд.

Ин оят дар бораи онҳоест, ки бо зӯроварӣ ва бадкорӣ амнияти ҷомеаро вайрон мекунанд, мардумро метарсонанд, молҳоро мегиранд ва хунрезӣ мекунанд. Чунин амалҳо на танҳо ба мардум зарар мерасонанд, балки ба амрҳои Аллоҳ ва Расули Ӯ мухолифат мекунанд. Барои ҳамин шариат барои чунин ҷиноятҳо ҷазои сахт муқаррар кардааст, то ки ҷомеа аз фасод ва зулм пок шавад ва мардум дар амният зиндагӣ кунанд.

Ҷазои зикршуда ба ҳолати ҷиноят ва андозаи зарари он вобаста аст. Агар ҷинояткунӣ танҳо тарсондан ва роҳзанӣ бошад, метавонад ба ҷазои сабуктар гирифтор шавад ва агар қатл ва хунрезӣ кунад, ҷазои вай вазнинтар мешавад. Ҳадаф аз ин ҷазоҳо интиқом нест, балки ҳифзи ҷомеа, пешгирии фасод ва тарбияи одамон аст, то ки ҳар кас аз чунин амалҳои бад худдорӣ кунад.

Ин ҷазо дар дунё барои онҳо расвоӣ ва шармандагӣ аст ва дар охират низ агар тавба накунанд ва ба роҳи рост наоянд, азоби бузург ва дарднок дар пеш хоҳанд дошт. Аммо агар тавба кунанд ва амалҳои худро ислоҳ намоянд, Аллоҳ тавбаи бандагони худро қабул мекунад ва Ӯ омурзанда ва меҳрубон аст.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:
  • Ислом дини амният, сулҳ ва оромӣ аст ва ҳар гуна харобкорӣ, зӯроварӣ ва тарсондани мардумро манъ мекунад.
  • Ҳифзи ҷомеа ва ҳифзи ҷону молу обрӯи мардум дар ислом аҳамияти бузург дорад.
  • Шариати исломӣ бо адолат ва ҳикмат ҷазо муқаррар мекунад, то ки ҷомеа пок ва бехатар бошад.
  • Ин оят моро тарбия мекунад, ки аз бадкорӣ ва нофармонӣ дурӣ ҷӯем ва ба роҳи рост ва некӣ гом бардорем.
  • Аллоҳ тавбаро қабул мекунад ва ҳар кас метавонад ба Ӯ рӯ оварад ва амалҳои бади худро ислоҳ намояд.
  • Инсон бояд ҳамеша ба ёд дошта бошад, ки ҷазои охират аз ҷазои дунё сахттар ва ҷовидонӣ аст, бинобар ин бояд аз гуноҳҳои бузург худдорӣ кунад.
  • Ислом на танҳо ба фард, балки ба ҷомеа низ эътибор медиҳад ва мехоҳад ҳама дар амнияту осоиш зиндагӣ кунанд.


📜 Оят 31-35 — Сураи Аль-Маида

31فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ ۚ قَالَ يَا وَيْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَٰذَا الْغُرَابِ فَأُوَارِيَ سَوْءَةَ أَخِي ۖ فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ
Худо зоғеро фиристод то заминро бикобад ва ба ӯ биёмузад, ки чӣ гуна ҷасади бародари худ пинҳон созад. Гуфт: «Вой бар ман, натавонам монанди ин зоғ бошам ва ҷасади бародарамро дафн кунам». Ва дар зумраи пушаймонон даромад.
32مِنْ أَجْلِ ذَٰلِكَ كَتَبْنَا عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا ۚ وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم بَعْدَ ذَٰلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ
Аз ин рӯ бар банӣ-Исроил муқаррар доштем, ки ҳар кас каси дигарро на ба қасоси катли касе ё содир кардани фасоде бар рӯи замин бикушад, чунон аст, ки ҳамаи мардумро кушта бошад. Ва ҳар кас, ки ба ӯ ҳаёт бахшад, чун касест, ки ҳамаи мардумро ҳаёт бахшида бошад. Ва албатта паёмбарони Мо ҳамроҳ бо далелҳои равшан бар онҳо фиристода шуданд. Боз ҳам бисёре аз онҳо ҳамчунон бар рӯи замин аз ҳадди хеш таҷовуз мекарданд.
33إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلَافٍ أَوْ يُنفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ۚ ذَٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
Ҷазои касоне, ки бо Худо ва паёмбаронаш ҷанг мекунанд ва дар замин ба фасод мекӯшанд, он аст, ки кушта шаванд ё бар дор гарданд ё дастҳову поҳояшон яке аз чапу яке аз рост бурида шавад ё аз сарзамини худ бадарға шаванд. Инҳо расвоияшон дар ин ҷаҳон аст ва дар охират низ ба азобе бузург гирифтор оянд.
34إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِن قَبْلِ أَن تَقْدِرُوا عَلَيْهِمْ ۖ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
Ғайри касоне, ки пеш аз он ки шумо бар онҳо даст ёбед, тавба кунанд. Пас бидонед, ки Худо омурзанда ва меҳрубон аст!
35يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
Эй касоне, ки имон овардаед, аз Худо битарсед ва ба Ӯ қарибӣ ҷӯед ва дар роҳаш чиҳод кунед. Шояд, ки наҷот ёбед!
Аль-МаидаФеҳристи Қуръон
120Оят
MedinanRevelation
33Оят

Тарҷума — Аль-Маида 33

Сураи Аль-Маида Оят 33 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ҷазои касоне, ки бо Худо ва паёмбаронаш ҷанг мекунанд ва…

Сураи Оят 33/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 31–35. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers