Сураи Аль-Маида Оят 52 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онҳоеро, ки дар дил маразе доранд, мебинӣ, ки ба сӯҳбаташон…

Аль-Маида · 52/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنفُسِهِمْ نَادِمِينَ ۝٥٢

🔤 Transliteration

Fataral lazeena fee quloobihim maraduny yusaari`oona feehim yaqooloona nakhshaaa an tuseebanaa daaa`irah; fa`asallaahu ai yaatiya bilfathi aw amrim min `indihee fa yusbihoo `alaa maaa asarroo feee anfusihim naadimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Онҳоеро, ки дар дил маразе доранд, мебинӣ, ки ба сӯҳбаташон мешитобанд, мегӯянд: «Метарсем, ки ба мо осебе расад». Аммо шояд, ки Худо пирӯзие падид орад ё коре кунад, он гоҳ аз он чӣ дар дил ниҳон дошта буданд, пушаймон шаванд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

مَرَضٌ (мараз): беморӣ, ки дар ин ҷо маънои шак ва дуруӯӣ (нифоқ)-ро дорад.
يُسَارِعُونَ (юсориъун): шитоб мекунанд, пешдастӣ мекунанд.
دَائِرَةٌ (доира): гардиши рӯзгор, ҳодисаи ногувор, мағлубият ё қаҳтӣ.
الْفَتْحِ (ал-фатҳ): пирӯзӣ, кушоиш, махсусан фатҳи Макка.
أَسَرُّوا (асарру): пинҳон доштанд, дар дил ниҳон карданд.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таоло дар ин оят аз ҳоли гурӯҳе аз мунофиқон хабар медиҳад, ки дилҳояшон ба бемории шакку дуруӯӣ гирифтор шудааст. Онҳо ба дӯстӣ ва ҳимояти яҳудиён ва кофирон шитоб мекунанд ва барои амали худ баҳона меоранд, ки мегӯянд: «Мо метарсем, ки рӯзгор бар зидди мо гардад ва мусулмонон мағлуб шаванд, он гоҳ мо низ зарар хоҳем дид». Яъне онҳо мехоҳанд бо кофирон робита дошта бошанд, то агар онҳо пирӯз шаванд, ба онҳо паноҳ баранд.

Аммо Аллоҳи Таоло ба онҳо ҷавоб медиҳад, ки эҳтимол дорад ба зудӣ пирӯзӣ ва кушоишро ато кунад — яъне фатҳи Маккаро — ё кори дигаре аз ҷониби Худро пеш орад, ки қуввати яҳудиён ва душманонро аз байн барад ва мусулмононро пирӯз гардонад. Он гоҳ он мунофиқон, ки дар дилҳояшон дуруӯӣ ва дӯстии пинҳонӣ бо кофиронро ниҳон карда буданд, пушаймон мешаванд ва аз он чи дар дил доштанд, надомат мехӯранд. Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақиқати корҳо ба зудӣ ошкор мешавад ва онҳое, ки ба ғайри Аллоҳ такя мекунанд, ҳамеша зиён хоҳанд дид.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро таълим медиҳад, ки ҳар гуна дуруӯӣ ва дӯстии пинҳонӣ бо душманони ислом зараровар аст ва оқибати он надомат аст.
Аллоҳи Таоло ҳамеша ҳақро пирӯз мегардонад ва ваъдаи худро иҷро мекунад, ҳатто агар баъзеҳо гумон кунанд, ки кофирон пирӯз мешаванд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки танҳо ба Аллоҳ таваккал кунем ва аз ғайри Ӯ натарсем, зеро ҳамаи корҳо ба дасти Ӯст.
Онҳое, ки дар дилҳояшон шак доранд, дер ё зуд ҳақиқатро мебинанд ва пушаймон мешаванд, бинобар ин бояд дилҳои худро аз шакку дуруӯӣ пок кунем.
Ин оят моро ба сӯи ихлос, ростқавлӣ ва устуворӣ дар дин ҳидоят мекунад, то аз ҷумлаи мунофиқон набошем ва ба раҳмати Аллоҳ умедвор бошем.

📜 Оят 50-54 — Сураи Аль-Маида

50أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ ۚ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ

Оё ҳукми ҷоҳилиятро меҷӯянд? Барои он мардуме, ки аҳли яқин ҳастанд, чӣ ҳукме аз ҳукми Худо беҳтар аст?

51۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Эй касоне, ки имон овардаед, яҳуд ва насороро ба дӯстӣ нагиред. Онон худ дӯстони якдигаранд. Ҳар кас аз шумо, ки онҳоро дӯст гирад, аз ҷумлаи онҳост. Ва Худо ситамкоронро ҳидоят намекунад!

52فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنفُسِهِمْ نَادِمِينَ

53وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا أَهَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ ۚ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ

Онҳо, ки имон овардаанд, мегӯянд: «Оё инҳо ҳамон касонанд, ки ба Худо савгандҳои сахт мехӯрданд, ки бо шумо хоҳанд буд?». Амалҳояшон ботил гардид ва худ дар ҷумлаи зиёнкорон даромаданд.

54يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

Эй касоне, ки имон овардаед, ҳар кӣ аз шумо аз динаш бозгардад, чӣ бок; ба зудӣ Худо мардумеро биёварад, ки дӯсташон бидорад ва дӯсташ бидоранд. Дар баробари мӯъминон хоксоранд ва дар баробари кофирон саркаш; дар роҳи Худо ҷиҳод мекунанд ва аз маломати ҳеҷ маломатгаре намеҳаросанд. Ин фазли Худост, ки ба ҳар кас, ки хоҳад медиҳад. ва Худованд бахшояндаву доност!

← Оят 51 📖 Аль-Маида Оят 53 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

52Оят

Тарҷума — Аль-Маида 52

Сураи Аль-Маида Оят 52 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онҳоеро, ки дар дил маразе доранд, мебинӣ, ки ба сӯҳбаташон…

Сураи Оят 52/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 50–54. Ба Тоҷикӣ: Русский.