Аль-Маида · 51/120
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида
۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ۝٥١
Yaaa aiyuhal lazeena aamanoo laa tattakhizul Yahooda wan nasaaraaa awliyaaa`; ba`duhum awliyaaa`u ba`d; wa mai yatawallahum minkum fa innahoo minhum; innal laaha laa yahdil qawmaz zaalimeen
📖 Ба Тоҷикӣ
Эй касоне, ки имон овардаед, яҳуд ва насороро ба дӯстӣ нагиред. Онон худ дӯстони якдигаранд. Ҳар кас аз шумо, ки онҳоро дӯст гирад, аз ҷумлаи онҳост. Ва Худо ситамкоронро ҳидоят намекунад!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои асосӣ:

— «أَوْلِيَاءَ»: ҷамъи «валӣ», яъне дӯстон, ҳампаймонҳо, ёварон ва такягоҳҳо.

— «يَتَوَلَّهُم»: онҳоро дӯст медорад, ба онҳо такя мекунад ва ёрии онҳоро меҷӯяд.

— «مِنْهُمْ»: аз ҷумлаи онҳо, яъне ҳукми онҳоро мегирад.

— «الظَّالِمِينَ»: ситамгарон, касоне ки бо ин кор ба худи худ ситам мекунанд.

  1. Тафсири оят:

Эй касоне ки ба Худо ва Расули Ӯ имон овардаед, яҳудиён ва насорониро ба унвони дӯстон, ҳампаймонҳо ва такягоҳҳои худ интихоб накунед. Ин ду гурӯҳ ба якдигар дӯсту ёвари ҳамдигаранд ва ҳамаи онҳо дар муқобили шумо муттафиқанд. Онҳо ҳаргиз ба шумо некӣ намехоҳанд ва бар зидди имон ва мусулмонон якҷоя мешаванд. Ҳар касе аз шумо онҳоро дӯст бидорад ва ба онҳо такя кунад, пас ӯ низ аз ҷумлаи онҳост ва ҳукми онҳоро мегирад. Ҳамоно Худо қавми ситамгарро, ки бо дӯстӣ кардан бо кофирон ба худи худ ситам мекунанд, ба роҳи рост ҳидоят намекунад.

  1. Фоидаҳо ва дарсҳо аз ин оят:

— Ин оят ба мусулмонон таълим медиҳад, ки дар масъалаҳои эътиқод ва ҳимояти уммати исломӣ бояд эҳтиёткор бошанд ва ба душманони дин такя накунанд.

— Дӯстӣ ва ҳамкории дуруст бояд бар асоси имон ва ростӣ бошояд, на бар асоси манфиатҳои гузаро.

— Ин оят мусулмононро ба ваҳдату якдигарӣ даъват мекунад, то қувват ва иззати худро ҳифз кунанд.

— Худо дар ин оят нишон медиҳад, ки ҳидоят танҳо ба дасти Ӯст ва касе ки роҳи нодурустро интихоб кунад, аз ҳидояти Ӯ маҳрум мемонад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки эътиқоди худро қадр кунем ва онро аз ҳама чиз болотар донем, зеро иззати ҳақиқӣ дар пайравии дини Худост.



📜 Оят 49-53 — Сураи Аль-Маида

49وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَن بَعْضِ مَا أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ ۖ فَإِن تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ ۗ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ
Миёнашон мувофиқи он чӣ Худо нозил кардааст, ҳукм кун ва аз хостҳошон пайравӣ макун ва аз онҳо бипарҳез, ки мабодо бифиребандат, то аз баъзе аз чизҳое, ки Худо бар ту нозил кардааст, рӯй гардонӣ. Ва агар рӯйгардон шуданд бидон, ки Худо мехоҳад онҳоро ба ҷазои баъзе гуноҳонашон уқубат кунад ва албатта бисёре аз мардум нофармонанд.
50أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ ۚ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ
Оё ҳукми ҷоҳилиятро меҷӯянд? Барои он мардуме, ки аҳли яқин ҳастанд, чӣ ҳукме аз ҳукми Худо беҳтар аст?
51۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
Эй касоне, ки имон овардаед, яҳуд ва насороро ба дӯстӣ нагиред. Онон худ дӯстони якдигаранд. Ҳар кас аз шумо, ки онҳоро дӯст гирад, аз ҷумлаи онҳост. Ва Худо ситамкоронро ҳидоят намекунад!
52فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنفُسِهِمْ نَادِمِينَ
Онҳоеро, ки дар дил маразе доранд, мебинӣ, ки ба сӯҳбаташон мешитобанд, мегӯянд: «Метарсем, ки ба мо осебе расад». Аммо шояд, ки Худо пирӯзие падид орад ё коре кунад, он гоҳ аз он чӣ дар дил ниҳон дошта буданд, пушаймон шаванд.
53وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا أَهَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ ۚ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ
Онҳо, ки имон овардаанд, мегӯянд: «Оё инҳо ҳамон касонанд, ки ба Худо савгандҳои сахт мехӯрданд, ки бо шумо хоҳанд буд?». Амалҳояшон ботил гардид ва худ дар ҷумлаи зиёнкорон даромаданд.
Аль-МаидаФеҳристи Қуръон
120Оят
MedinanRevelation
51Оят

Тарҷума — Аль-Маида 51

Сураи Аль-Маида Оят 51 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, яҳуд ва насороро ба дӯстӣ…

Сураи Оят 51/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 49–53. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers