Аль-Маида · 53/120
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида
وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا أَهَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ ۚ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ ۝٥٣
Wa yaqoolul lazeena aamanooo ahaaa`ulaaa`il lazeena aqsamoo billaahi jahda aimaanihim innahum lama`akum; habitat a`maaluhum fa asbahoo khaasireen
📖 Ба Тоҷикӣ
Онҳо, ки имон овардаанд, мегӯянд: «Оё инҳо ҳамон касонанд, ки ба Худо савгандҳои сахт мехӯрданд, ки бо шумо хоҳанд буд?». Амалҳояшон ботил гардид ва худ дар ҷумлаи зиёнкорон даромаданд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • أَقْسَمُوا: савганд хӯрданд.
  • جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ: бо сахттарин савгандҳои худ.
  • حَبِطَتْ: ботил шуд, барбод рафт.
  • خَاسِرِينَ: зиёнкорон.
  1. Тафсири оят:

Рӯзе мерасад, ки парда аз рӯи ҳолати мунофиқон бардошта мешавад ва мӯъминон аз ҳоли онҳо ба ҳайрат меоянд ва ба якдигар мегӯянд: «Оё инҳо ҳамон касоне ҳастанд, ки бо сахттарин савгандҳои худ ба Аллоҳ қасам хӯрданд, ки бо шумо мӯъминон ҳастанд ва аз шумо ҷонибдорӣ мекунанд?» Онҳо дар дунё бо зоҳири худ худро ҳамроҳи мӯъминон нишон медоданд, вале дилҳояшон пар аз куфру дуруӣ буд. Аз ин рӯ, тамоми амалҳои некӯе, ки дар дунё анҷом доданд, ботил ва бесамар гардид, зеро онҳоро аз рӯи имон ва ихлос накарда буданд. Онҳо ҳам дар дунё бо расвоиву шармандагӣ ва ҳам дар охират бо азоби дарднок зиёнкор гардиданд ва ҳеҷ подоше барои амалҳояшон наёфтанд.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки имон танҳо дар забон нест, балки бояд дар дил ҷой гирад ва дар амал зоҳир шавад.
  • Савгандҳои дурӯғин ва нишон додани худ ба сурати мӯъмин наметавонад инсонро аз ҳақиқат наҷот диҳад.
  • Амалҳои некӯе, ки аз рӯи имон ва ихлос анҷом дода нашаванд, дар рӯзи қиёмат ҳеҷ арзише надоранд.
  • Ин оят мӯъминонро огоҳ мекунад, ки аз мунофиқон ҳушёр бошанд ва ба зоҳири корҳои онҳо фирефта нашаванд.
  • Ҳақиқати зиёнкорӣ дар охират барои мунофиқон равшан мегардад, ки ҳам дунё ва ҳам охиратро аз даст медиҳанд.
  • Ин оят ба инсонҳо таъкид мекунад, ки дар имон ва амал самимӣ бошанд, то амалҳояшон дар пешгоҳи Аллоҳ қабул гардад ва аз зиёнкорон набошанд.


📜 Оят 51-55 — Сураи Аль-Маида

51۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَىٰ أَوْلِيَاءَ ۘ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
Эй касоне, ки имон овардаед, яҳуд ва насороро ба дӯстӣ нагиред. Онон худ дӯстони якдигаранд. Ҳар кас аз шумо, ки онҳоро дӯст гирад, аз ҷумлаи онҳост. Ва Худо ситамкоронро ҳидоят намекунад!
52فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَىٰ أَن تُصِيبَنَا دَائِرَةٌ ۚ فَعَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا أَسَرُّوا فِي أَنفُسِهِمْ نَادِمِينَ
Онҳоеро, ки дар дил маразе доранд, мебинӣ, ки ба сӯҳбаташон мешитобанд, мегӯянд: «Метарсем, ки ба мо осебе расад». Аммо шояд, ки Худо пирӯзие падид орад ё коре кунад, он гоҳ аз он чӣ дар дил ниҳон дошта буданд, пушаймон шаванд.
53وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا أَهَٰؤُلَاءِ الَّذِينَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ ۙ إِنَّهُمْ لَمَعَكُمْ ۚ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَأَصْبَحُوا خَاسِرِينَ
Онҳо, ки имон овардаанд, мегӯянд: «Оё инҳо ҳамон касонанд, ки ба Худо савгандҳои сахт мехӯрданд, ки бо шумо хоҳанд буд?». Амалҳояшон ботил гардид ва худ дар ҷумлаи зиёнкорон даромаданд.
54يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
Эй касоне, ки имон овардаед, ҳар кӣ аз шумо аз динаш бозгардад, чӣ бок; ба зудӣ Худо мардумеро биёварад, ки дӯсташон бидорад ва дӯсташ бидоранд. Дар баробари мӯъминон хоксоранд ва дар баробари кофирон саркаш; дар роҳи Худо ҷиҳод мекунанд ва аз маломати ҳеҷ маломатгаре намеҳаросанд. Ин фазли Худост, ки ба ҳар кас, ки хоҳад медиҳад. ва Худованд бахшояндаву доност!
55إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ
Фақат ва фақат дӯсти шумо Худост ва расули Ӯ ва мӯъминоне, ки намоз мехонанд ва ҳамчунон, ки дар рукӯъанд, садақа мекунанд,
Аль-МаидаФеҳристи Қуръон
120Оят
MedinanRevelation
53Оят

Тарҷума — Аль-Маида 53

Сураи Аль-Маида Оят 53 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онҳо, ки имон овардаанд, мегӯянд: «Оё инҳо ҳамон касонанд, ки…

Сураи Оят 53/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 51–55. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers