Сураи Аль-Маида Оят 95 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, ҳар гоҳ, ки дар эҳром…

Аль-Маида · 95/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ ۚ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَوْ عَدْلُ ذَٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ ۗ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ ۚ وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ ۝٩٥

🔤 Transliteration

Yaaa aiyuhal lazeena aamanoo laa taqtuslus saida wa antum hurum; wa man qatalahoo minkum mut`am midan fajazaaa`um mislu maa qatala minanna`ami yahkumu bihee zawaa `adlim minkum hadyam baalighal Ka`bati aw kaffaaratun ta`aamu masaakeena aw `adlu zaalika Siyaamal liyazooqa wabaala amrih; `afal laahu `ammaa salaf; wa man `aada fayanta qimul laahu minh; wallaahu `azeezun zuntiqaam

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки имон овардаед, ҳар гоҳ, ки дар эҳром бошед, шикорро макушед. Ҳар кӣ сайдро қасдан бикушад, ҷазои ӯ қурбонӣ кардани ҳайвонест монанди он чӣ куштааст, ба шарти он ки ду одил аз шумо гувоҳӣ диҳанд ва қурбониро ба Каъба расонад ё ба ҷарима дарвешонро таъом диҳад ё баробари он рӯза бигирад, то уқубати кори худ бичашад. Аз он чӣ дар гузашта кардаед, Худо афв кардааст, вале ҳар кӣ ба он боз гардад, Худо аз ӯ интиқом мегирад, ки Худо пирӯзманду интиқомгиранда аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

الصَّيْدَ: шикори ҳайвоноти ваҳшии хушкӣ.
حُرُمٌ: ҷамъи «ҳаром», яъне дар ҳолати эҳром будан барои ҳаҷ ё умра, ё дар Ҳарам будан.
النَّعَمِ: чорпоёни чорвоӣ: шутур, гов ва гӯсфанд.
ذَوَا عَدْلٍ: ду шахси одил ва боинсоф.
هَدْيًا: қурбоние, ки ба Ҳарам расонида мешавад.
بَالِغَ الْكَعْبَةِ: ба Каъба расида, яъне дар Ҳарам забҳ мешавад.
وَبَالَ أَمْرِهِ: оқибати бади кори худ.
عَفَا: бахшид ва гузашт кард.
فَيَنتَقِمُ: пас интиқом мегирад.
عَزِيزٌ: тавонманд ва ғолиб.
ذُو انتِقَامٍ: соҳиби интиқом, ки аз гуноҳкорон интиқом мегирад.

Тафсири оят:

Эй касоне, ки имон овардаед, дар ҳолате ки барои ҳаҷ ё умра эҳром бастаед ё дар Ҳарам қарор доред, шикори ҳайвоноти ваҳшии хушкро накушед. Ҳар кас аз шумо ба таври қасдона онро бикушад, ҷазои ӯ ин аст, ки монанди он чиро, ки куштааст, аз чорпоёни чорвоӣ — шутур, гов ё гӯсфанд — ҳамчун қурбонӣ бидиҳад. Ин ҳукмро ду марди одил аз миёни шумо муайян мекунанд, ки кадом чорво ба шикори кушташуда аз ҷиҳати сохт шабоҳат дорад. Сипас он қурбониро ба Ҳарам расонида, дар он ҷо забҳ мекунанд ва ба мискинони Ҳарам тақсим мекунанд. Ё ин ки ба арзиши он ғизо харида, ба мискинони Ҳарам медиҳад, ки ба ҳар мискин нисфи соъ дода мешавад. Ё ба ивази ҳар нисфи соъ як рӯз рӯза мегирад. Ин ҳама барои он аст, ки гуноҳкор оқибати бади кори худро бичашад ва аз такрори он худдорӣ кунад. Он чи пеш аз таҳрими ин ҳукм рӯй додааст, Худованд онро бахшидааст. Аммо ҳар кас баъд аз таҳрим боз ба ин кор баргардад ва қасдона шикор кунад, Худованд аз ӯ интиқом мегирад. Ва Худованд тавонманд ва ғолиб аст, ки аз гуноҳкорон интиқом мегирад ва ҳеҷ чиз Ӯро аз ин боз надошта метавонад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини назму тартиб аст ва ҳатто дар ҳолати эҳром ва дар Ҳарам барои ҳифзи ҳурмати он ҷо қоидаҳои дақиқ муқаррар кардааст.
Худованд бандагони худро дӯст медорад ва мехоҳад онҳо аз гуноҳ пок шаванд, бинобар ин роҳи кафоратро низ муайян кардааст, то банда баъд аз хато тавба кунад ва ба роҳи рост баргардад.
Ин оят раҳмати Худовандро нишон медиҳад, ки гуноҳҳои пеш аз таҳримро бахшидааст ва барои оянда низ роҳи ислоҳ гузоштааст.
Ҳукми ду шахси одил нишон медиҳад, ки дар ислом адолат ва машварат арзиши бузург дорад ва корҳо бояд бо инсоф ва адолат ҳал шаванд.
Ин оят моро тарбия мекунад, ки ба қонунҳои Худованд риоя кунем, аз гуноҳ дурӣ ҷӯем ва агар хато кардем, тавба ва ислоҳ кунем, то ба интиқоми Худованд гирифтор нашавем.

📜 Оят 93-97 — Сураи Аль-Маида

93لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوا وَّآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَوا وَّآمَنُوا ثُمَّ اتَّقَوا وَّأَحْسَنُوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

Бар онон, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, дар он чӣ хӯрдаанд, гуноҳе нест, ҳар гоҳ парҳезгорӣ кунанд ва имон биёваранд ва ба корҳои шоиста пардозанд, боз ҳам парҳезгорӣ куканд ва имон биёваранд, боз ҳам парҳезгорӣ кунанд ва некӣ, ки Худо некӯкоронро дӯст дорад.

94يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ ۚ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Эй касоне, ки имон овардаед, Худо шуморо ба сайде, ки ба даст мегиред ё ба найза шикор мекунед, меозмояд, то бидонад чӣ касе дар ниҳон аз Ӯ метарсад. Ва ҳар кӣ аз ин пас аз ҳад таҷовуз кунад, ӯрост азобе дардовар.

95يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ ۚ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَوْ عَدْلُ ذَٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ ۗ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ ۚ وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ

96أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۖ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

Шикори дарёӣ ва хӯрдани он ба ҷиҳати баҳраманд шуданатон аз он бар шумо ва мусофирон ҳалол шуда аст. Ва шикори саҳроӣ, то ҳангоме ки дар эҳром ҳастед, бар шумо ҳадом шуда. Аз Худованде, ки ба назди Ӯ гирд оварда мешавед, битарсед!

97۞ جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيَامًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَائِدَ ۚ ذَٰلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

Худо Каъба, байтулҳаромро бо моҳи ҳаром ва қурбонии беқилода ва қурбонии боқилода қивоми кори мардум гардонид, то бидонед, ки Худо ҳар чӣро ки дар осмонҳову замин аст, медонад ва Ӯ бар ҳар чизе огоҳ аст.

← Оят 94 📖 Аль-Маида Оят 96 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

95Оят

Тарҷума — Аль-Маида 95

Сураи Аль-Маида Оят 95 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, ҳар гоҳ, ки дар эҳром…

Сураи Оят 95/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 93–97. Ба Тоҷикӣ: Русский.