ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 95

የአንዳንድ ቃላት ትርጉም፦

• حُرُمٌ (ሑሩም)፦ በሐጅ ወይም በዑምራ ምክንያት እርም የተደረገባቸው ሰዎች ማለት ነው።
• النَّعَمِ (አን-ናዕም)፦ ግመል፣ ላም እና በግ የመሳሰሉ የቤት እንስሳትን ያጠቃልላል።
• ذَوَا عَدْلٍ (ዘዋ ዐድል)፦ ፍትሐዊ የሆኑ ሁለት ሰዎች ማለት ነው።
• هَدْيًا (ሀድየን)፦ ወደ ካዕባ ተወስዶ የሚታረድ መስዋዕት ማለት ነው።
• وَبَالَ أَمْرِهِ (ወባለ አምሪህ)፦ የሥራውን መጥፎ መዘዝ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! በሐጅ ወይም በዑምራ እርም የተደረገባችሁ ስትሆኑ የዱር አዳንን አትግደሉ። ከእናንተ መካከል ማንም ሆነ ሆኖ ሆን ብሎ አዳንን ቢገድል፣ የገደለው አዳን መጠን ከቤት እንስሳት (ግመል፣ ላም፣ በግ) የሚመሳሰል ቅጣት አለበት። ይህንንም ከእናንተ መካከል ፍትሐዊ የሆኑ ሁለት ሰዎች ይወስኑታል። ከዚያም ወደ ካዕባ ተወስዶ በሐረም ውስጥ የሚታረድ መስዋዕት ይሆናል። ወይም የዚያን መስዋዕት ዋጋ ምግብ ገዝቶ ለሐረም ድሆች መስጠት ነው፤ ለእያንዳንዱ ድሀ ግማሽ ሶዕ (የመጠን መለኪያ) ይሰጣል። ወይም ከዚያ ምግብ መጠን ጋር የሚመጣጠን ጾም መጾም ነው፤ ለእያንዳንዱ ግማሽ ሶዕ አንድ ቀን ይጾማል። ይህ ሁሉ የተደነገገው የሠራውን ኃጢአት መጥፎ መዘዝ እንዲቀምስ ነው። ከዚህ በፊት የተፈጸመውን አላህ ተወው፤ ማለትም ከተከለከለው በፊት የተሠራውን አላህ ምህረት አደረገ። ከዚያም ማንም ከተከለከለ በኋላ ወደዚያ ኃጢአት ቢመለስ፣ አላህ ከእርሱ ይበቀላል። አላህም ኃያል ነው፤ የማይበገር ነው፤ ከኃያልነቱም አንዱ ኃጢአትን በመሥራት ላይ የጸናን ሰው በፈለገ ጊዜ ይበቀላል፤ ማንም ከዚህ የሚከለክለው የለም።

ይህ አንቀጽ የሚያስተምረን ትልቅ ትምህርት አለው፦ እርም በሆንንበት ጊዜ የዱር አዳንን መግደል በጣም የተከለከለ ነው። ይህ የአላህ ትእዛዝ ለሁሉም አማኝ የሚገባውን ክብርና ታዛዥነት ያሳያል። ሆኖም አላህ እጅግ መሐሪና ይቅር ባይ ነው፤ ከዚህ በፊት ያለማወቅ የተሠራውን ኃጢአት ይቅር ይላል። ነገር ግን አንድ ሰው በእውቀት ሆን ብሎ ወደዚያ ኃጢአት ከተመለሰ፣ የአላህ ቅጣት ይጠብቀዋል። ስለዚህ እኛ ሁሉም የአላህን ትእዛዛት በፍቅርና በአክብሮት እንጠብቅ፤ ምክንያቱም አላህ ይቅር ባይና መሐሪ ነው፤ ወደ እርሱ በተዋህዶ ስንመለስ ሁሉንም ኃጢአታችንን ይምራልናል። ይህችም የቁርአን ጥበብ ልቦችን የምታቀላቅል፣ ወደ መልካም ሥራ የምትጋብዝና ከክፉ የምትጠብቅ ናት።