سورت قمر — آیت 15

د معنیٰ پیژندنه:

• تَرَكْنَاهَا: مونږ هغه پرېښوده/پاتې کړه.
• آيَةً: نښه، عبرت او د قدرت دلیل.
• مُدَّكِرٍ: هغه څوک چې پند واخلي، یادونه وکړي او عبرت ونیسي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د حضرت نوح علیه السلام د کښتۍ او د هغه قوم د عذاب یادونه کوي. مونږ هغه کښتۍ (یا هغه عذاب او کړنه) د خلکو لپاره یوه څرګنده نښه او عبرت وګرځوله، ترڅو راتلونکي خلک پرې پوه شي چې د الله تعالی قدرت څومره لوی دی او د هغه د نافرمانۍ پایله څومره سخته ده. دا نښه د دې لپاره پاتې شوه چې خلک د نوح علیه السلام د قوم د سرنوشت څخه درس واخلي او د الله تعالی له عذاب څخه ووېرېږي. نو ایا څوک شته چې پند واخلي او له دې عبرته متاثره شي؟ دا پوښتنه په حقیقت کې یوه بلنه ده چې انسانان خپل عقل او وجدان ته رابولي، ترڅو د الله تعالی د نښو څخه عبرت واخلي او د ایمان لارې ته راشي.

ګټې او عبرتونه:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د تېرو امتونو کیسې یوازې د تفریح لپاره نه دي، بلکې د عبرت او پند لپاره دي.
• الله تعالی خپلې نښې په دې نړۍ کې پاتې کوي ترڅو انسانان پرې غور وکړي او د حق په لاره ولاړ شي.
• د قرآن کریم تکرارونکی او اوریدونکی باید د دې آیت له پیغامه سمدستي متاثره شي او له ځانه وپوښتي: ایا زه له دې عبرته پند اخلم؟
• دا آیت د الله تعالی د رحمت او عدل ښودنه ده؛ هغه خبرداری ورکوي، خو بیا هم د توبې دروازه خلاصه ساتي.
• مومن باید د قرآن د نښو په اړه فکر وکړي او خپل ایمان پیاوړی کړي، ځکه چې دا نښې د الله تعالی د قدرت او حکمت ښکارندوی دي.