Sure Kamer — Ayet 15

Kelime Anlamları:

• تركناهـا (Tereknâhâ): Onu bıraktık, geride bıraktık.
• آية (Âyet): İbret, delil, işaret.
• مدكر (Müddekir): Öğüt alan, ibret alan, düşünüp hatırlayan.

Tefsir:

Yüce Allah, Nuh kavminin helak edilişini ve Nuh aleyhisselamın kurtuluşunu anlattıktan sonra, bu büyük olayın kalıcı bir ibret vesilesi olarak bırakıldığını haber veriyor. Bu âyet-i kerimede, Nuh tufanından sonra o gemi veya o kıssa, insanlık için bir ders ve uyarı olarak muhafaza edilmiştir. Allah Teâlâ, bu olayı, kudretini ve azabını gösteren açık bir delil olarak bırakmıştır.

Burada "onu bıraktık" ifadesiyle, ya Nuh'un gemisinin, ümmetin ilk nesillerinin göreceği şekilde korunması ya da bu kıssanın ve helak hadisesinin, sonraki nesiller için ibret alınacak bir hatıra olarak bırakılması kastedilmiştir. Her iki durumda da amaç, insanların bu olaydan ders çıkarmasıdır.

Allah Teâlâ, bu soruyu sorarak insanların vicdanlarına sesleniyor: "Var mı ibret alan, düşünüp kendine çeki düzen veren?" Bu, Kur'an'ın en etkili üsluplarından biridir. İnsanı uyandırmak, gaflet uykusundan silkelemek ve akletmeye davet etmek için sorulan bu soru, her okuyanın kalbine dokunur.

Değerli kardeşlerim! Bu âyet, bize gösteriyor ki Allah'ın geçmiş milletlere verdiği cezalar boşuna değildir. Bunlar, bizim için birer uyarı levhasıdır. Nuh kavmi, peygamberlerini yalanladı ve azgınlıkta ısrar etti; sonunda tufanla helak edildiler. İşte bu kıssa, kıyamete kadar herkesin okuyabileceği, üzerinde düşünebileceği bir ibret vesikası olarak bırakılmıştır.

Ey iman edenler! Bugün bizler de bu kıssayı okuyor, işitiyoruz. Önemli olan, sadece okumak değil; bu olaydan gereken dersi çıkarmaktır. Nuh kavminin başına gelenler, Allah'a isyan eden her toplumun başına gelebilir. Rabbimiz bize merhamet edip bu uyarıları göndermiştir. Öyleyse gelin, bu fırsatı değerlendirelim. Kalbimizi günahlardan arındıralım, Allah'a yönelim ve O'nun emirlerine sımsıkı sarılalım. Zira Allah'ın azabı, kâfirler için gerçekten çok şiddetlidir; ancak O'nun rahmeti de tövbe eden kulları için sonsuzdur.

Bu âyet, aynı zamanda Kur'an'ın kendisinin de bir ibret olduğunu hatırlatır. Kur'an'ı okuyan, anlayan ve yaşayan kimse, geçmiş milletlerin hatalarına düşmekten korunur. Ne mutlu o kimseye ki, bu âyetleri okuduğunda "Evet, ben ibret alanlardanım" diyebilir ve hayatını buna göre düzenler. Allah hepimizi, Kur'an'dan hakkıyla öğüt alan kullarından eylesin.