Surja El-Kamer — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• “teraknaha” – e lamë atë (shtjellën ose dënimin) të mbetur.
• “Ajeh” – shenjë, mësim, dëshmi të fuqisë së Allahut.
• “Muddekir” – ai që merr mësim, që këshillohet dhe kujton.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar thotë se Ai e la atë ngjarje – historinë e Nuhit a.s. dhe dënimin që i goditi popullin e tij – si shenjë të qartë dhe mësim të madh për brezat që erdhën pas tyre. Kjo ngjarje tregon fuqinë e Allahut dhe pasojën e mosbindjes ndaj Tij. Ajeti përfundon me pyetjen retorike: “A ka ndokush që merr mësim dhe këshillohet?” – kjo është një ftesë për njeriun që të zgjohet nga pakujdesia dhe të mendojë thellë për atë që ndodhi me popujt e mëparshëm, që të mos bjerë në të njëjtin gabim.

Allahu e ruajti këtë ngjarje dhe e bëri të njohur për njerëzimin, që ajo të jetë dëshmi e gjallë se premtimi i Tij është i vërtetë, se dënimi i Tij është i ashpër për ata që mohojnë, dhe se mëshira e Tij është e madhe për ata që besojnë dhe pendohen. Kjo pyetje përsëritet në disa vende në këtë sure për të tërhequr vëmendjen e dëgjuesit dhe për ta nxitur atë të reflektojë.

Përfitimet nga ajeti:

• Ajeti na mëson se historia është mësuese e madhe; ata që lexojnë dhe mendojnë për ngjarjet e popujve të kaluar, shmangin gabimet e tyre.
• Tregon se Allahu i ruan shenjat e Tij në tokë dhe në histori, që njerëzit t’i shohin dhe të besojnë.
• Nxit te njeriu ndjenjën e përgjegjësisë për të marrë mësim nga e kaluara, sepse ai që nuk mëson nga historia, është i destinuar ta përsërisë atë.
• Tregon se dënimi i Allahut nuk vjen pa paralajmërim; Ai dërgon shenja dhe mësime që njeriu të kthehet në rrugën e drejtë.
• Ajeti mbjell shpresë te besimtari, sepse tregon se Allahu e shpëtoi Nuhin a.s. dhe besimtarët me të, dhe se fundi i mirë është për ata që i binden Allahut.