Surat Al-Qamar — Ayat 15

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَرَكْنَاهَا: Ingsun (Allah) ninggalake utawa nglestarekake.
• آيَةً: Tandha utawa pelajaran.
• مُدَّكِرٍ: Wong kang gelem njupuk pelajaran lan wedi marang siksa.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani menawa kedadeyan banjir gedhe ing jaman Nabi Nuh AS lan prau kang nylametake dheweke sarta para pengikute, iku wis ditinggalake dening Allah minangka tandha lan pelajaran kanggo umat sabanjure. Allah nglestarekake crita iki supaya dadi pepeling, supaya wong-wong padha mikir lan njupuk piwulang saka apa kang wis kedadeyan marang umat Nabi Nuh kang kafir marang Allah. Mula, Allah banjur ndangu: "Apa ana wong kang gelem njupuk pelajaran?" Tegese, sapa wae kang duwe ati lan pikiran mesthine bisa njupuk piwulang saka kedadeyan iki. Siksa kang ditibakake marang umat Nabi Nuh iku gedhe banget lan nglarani, mula dadi pepeling kanggo sapa wae kang kafir lan ora gelem ngakoni rasul-rasule Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Crita-crita ing Al-Qur'an iku dudu mung dongeng, nanging tandha lan pelajaran kang nyata kanggo wong kang gelem mikir.
• Allah nglestarekake kedadeyan jaman biyen supaya kita padha eling lan ora ngulang kesalahane wong-wong kafir.
• Wong kang gelem njupuk pelajaran (mudakkir) bakal slamet lan begja, dene kang ora gelem bakal kena siksa.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah mbukak ati lan pikiran kanggo nampa piwulang saka Al-Qur'an lan kedadeyan-kedadeyan ing saubengé.
• Islam mulangake supaya kita dadi wong kang tansah eling, mikir, lan njupuk hikmah saka saben kedadeyan, supaya urip kita dadi luwih cedhak marang Allah lan tansah ing dalan kang bener.