Surat Al-Qamar — Ayat 40

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَسَّرْنَا (yassarnā): wis gampangake, wis nggampangake.
• لِلذِّكْرِ (lidz-dzikr): kanggo dadi pepeling, kanggo dieling-eling lan diwaca.
• مُدَّكِرٍ (muddakir): wong kang gelem njupuk pelajaran, wong kang eling lan nggegulang.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT ngendika menawa Panjenengane wis temen-temen nggampangake Al-Qur'an iki. Gampang saka segi lafalé, mula sapa waé kang kepengin bisa maca lan ngapalake. Gampang uga saka segi maknané, mula sapa waé kang kepengin bisa mangerteni lan mikir kanthi jero. Kabeh mau disedhiyakake kanggo wong kang pengin njupuk pepeling lan piwulang saka Al-Qur'an. Mula ing pungkasaning ayat, Allah takon: "Sapa ta kang gelem njupuk pelajaran?" Pitakon iki dudu amarga Allah ora ngerti, nanging kanggo nggugah lan ngajak manungsa supaya padha gelem nggatekake lan ngelingi. Ayat iki dibolan-baleni ing pirang-pirang crita ing surah Al-Qamar, amarga pepeling lan wedi marang siksa Allah iku yen dibolan-baleni bakal luwih tumama ing ati lan luwih bisa ngalangi hawa nafsu.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku kitab kang gampang, ora mung kanggo wong pinter, nanging kanggo kabeh wong kang gelem sinau lan nggatekake.
• Sapa waé kang pengin njupuk piwulang saka Al-Qur'an, mesthi bakal diparingi dalan lan kemudahan dening Allah.
• Pepeling kang dibolan-baleni iku luwih nggegulang ati lan luwih bisa nuntun manungsa marang kabecikan.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora wegah maca, mikir, lan nglakoni isi Al-Qur'an, amarga kabeh mau wis digampangake dening Allah.
• Dadi wong kang "muddakir", yaiku wong kang gelem eling lan njupuk pelajaran, iku tanda wong kang mbukak atine marang pituduh Allah.