سورت واقعه — آیت 13

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• ثُلَّةٌ: ډله، جماعت، یا ډېر شمېر خلک.
• الْأَوَّلِينَ: پخواني امتونه، یعنې له حضرت آدم عليه السلام نه تر حضرت محمد صلی الله عليه وسلم پورې تېر شوي امتونه.

د آیت تفسیر:

دا آیت د جنت د نعمتونو په بیان کې راغلی دی، چې الله تعالی فرمايي: د جنت داخلېدونکي به ډلې ډلې وي. لومړۍ ډله به د پخوانیو امتونو څخه وي، یعنې هغه مومنان چې له حضرت آدم عليه السلام نه تر وروستي پیغمبر صلی الله عليه وسلم پورې یې د الله تعالی په توحید او د هغه د رسولانو په تصدیق ایمان راوړی و. دا ډله به ډېره لویه او بې شمېره وي، ځکه چې په تېرو زمانو کې د ایمان لارې ته راتلل اسان وو او خلک په زیاته پیمانه هدایت شوي وو. د دې آیت مطلب دا دی چې جنت ته د ننوتلو په برخه کې به پخواني امتونه په ډېر شمېر کې وي، او دا د الله تعالی د فضل او رحمت څرګندونه ده چې هغه به خپل نیک بنده ګان په جنت کې راټول کړي، که هغوی په کومه زمانه کې وي.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته د الله تعالی د رحمت او فضل یادونه کوي، چې هغه به د تېرو امتونو نیک خلک هم جنت ته داخل کړي، او دا ښیي چې د الله تعالی رحمت ټولو زمانو ته پراخ دی.
• په دې آیت کې د پخوانیو امتونو د فضیلت یادونه شوې، چې دوی په ډېر شمېر کې د جنت مستحق شوي، او دا موږ ته دا پیغام راکوي چې د ایمان او نیکو اعمالو په لاره کې له تېرو امتونو نه پیروي وکړو.
• دا آیت د جنت د نعمتونو او د هغه د داخلېدو لپاره د هڅونې پیغام لري، چې مومن باید د جنت د ترلاسه کولو لپاره کوښښ وکړي او د الله تعالی له لارې نه چې د هغه د رسول صلی الله عليه وسلم په تعلیماتو پورې تړلې ده، انحراف ونه کړي.