سورت واقعه — آیت 12

د معنا کلمو (معاني الكلمات):

• جَنَّاتِ النَّعِيمِ: داسي جنتونه چې په هغو کې تلپاتې او بشپړ نعمتونه وي، چې هيڅ کمي او نقصان پکې نه وي.

د آيت تفسير (التفسير):

دا آيت د هغو کسانو د درجې او مرتبې بيان کوي چې په دنيا کې د نيکيو او خير په کارونو کې مخکې ولاړ وو. دوی به په آخرت کې هم د درجو په لوړوالي کې مخکې وي. دا کسان د الله تعالی له نژدې مقربين دي، او الله تعالی به دوی داسې جنتونو ته داخل کړي چې له هر ډول نعمتونو ډک وي. په دې جنتونو کې به دوی له هر ډول خوند، آرامۍ او خوشالۍ برخمن وي، چې نه سترګې يې ليدلي، نه غوږونو اورېدلي او نه د انسان په زړه کې تېر شوي. دا هغه نعمتونه دي چې هيڅکله به نه ختمېږي او نه به کمېږي، بلکې تلپاتې او همېشني دي.

فايدې (الفوائد):

1. الله تعالی د خپلو نيکو بندګانو د عملونو قدر کوي او هغوی ته د دوی د اعمالو په بدل کې داسې اجر ورکوي چې تصور يې هم نه کېږي.
2. په دنيا کې د نيکيو په کارونو کې مخکې والی او کوښښ، په آخرت کې د لوړو درجو سبب ګرځي.
3. د جنت نعمتونه بشپړ او تلپاتې دي، چې له هر ډول کمي او نقصان څخه پاک دي، او دا د مؤمنانو لپاره تر ټولو ستره خوشالي ده.
4. دا آيت مسلمانان هڅوي چې د نيکيو په کارونو کې له نورو څخه مخکې شي، ځکه چې د دنيا مخکې والی د آخرت د لوړو درجو سبب کېږي.