سورت واقعه — آیت 14

د معاني کلمو (په اړینو ټکو کې):

• الْآخِرِينَ: وروستني خلک، يعني د دې امت وروستني کسان.

د آیت تفسیر:

د دې آیت مفهوم دا دی چې د جنت د نعمتونو او د خدای د قربت او فضل څخه به برخمن شي: يو ډېر لوی ګڼه ګوره له لومړيو خلکو څخه (چې پخواني امتونه او د دې امت لومړني پيشتانه دي)، او يو ډېر لږ شمېر به د وروستنيو خلکو څخه وي (چې د دې امت وروستني کسان دي). دا ځکه چې د پخوانيو امتونو په پرتله، د دې امت وروستني کسان به د سابقينو (مخکښو نيکانو) په صف کې ډېر لږ وي، خو دا لږوالی د دې امت د ډېر شمېر په نسبت نه دی، بلکې د پخوانيو امتونو د ډېر شمېر په نسبت دی. ځینې مفسرين وايي چې "لومړي" دلته د دې امت لومړني نسلونه دي او "وروستني" د دې امت وروستني نسلونه دي، چې په دې صورت کې به د لومړيو په پرتله وروستني لږ وي، ځکه چې په وروستنيو کې د سابقينو شمېر کم دی، خو بیا هم دوی ته د جنت لوړ مقامونه ورکول کېږي.

فايدې (ګټې):

1. دا آیت مومنانو ته دا پیغام ورکوي چې د خدای فضل او رحمت یوازې د پخوانيو خلکو پورې محدود نه دی، بلکې د امت وروستني کسان هم کولای شي د لوړو مقامونو خاوندان شي، که چېرې په نیکو اعمالو او صدق سره مخکښ شي.
2. په دې آیت کې د عمل او نیت د ارزښت څرګندونه ده: دا چې څوک د جنت په لوړو درجو کې ځای نیسي، د زمانې یا دورې له مخې نه دی، بلکې د تقوا او نیکۍ له مخې دی.
3. دا آیت مسلمانانو ته هیله او خوشبیني ورکوي چې حتی په وروستنيو زمانو کې هم د سابقينو په صف کې شاملېدل ممکن دي، او دا د خدای د فضل لویه دروازه ده چې هر چا ته پرانیستې ده.
4. په دې کې د امت د وحدت او د ټولو مسلمانانو د یووالي اشاره ده، چې لومړي او وروستني ټول د اسلام په یوه کښتۍ کې سره ناست دي او د خدای د رحمت طلبګار دي.