Surat Al-Waqi'ah — Ayat 41

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• أَصْحَابُ الشِّمَالِ (ash-hābusy-syimāl): wong-wong sing nampa kitab cathetan amalé nganggo tangan kiwa, yaiku wong kafir lan wong sing dosa gedhé.
• مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ (mā ash-hābusy-syimāl): ukara iki dudu pitakon biasa, nanging kanggo nggambaraké kaanan sing nggegirisi lan nélakaké sepira ala nasibé wong-wong mau.

1. Tafsiré:

Ing ayat iki, Allah SWT nyebutake bab "ash-hābusy-syimāl", yaiku wong-wong sing ing dina kiyamat bakal nampa buku cathetan amalé nganggo tangan kiwa. Wong-wong iki yaiku para kafir lan wong-wong sing ora gelem manut marang dhawuhé Allah. Ukara "mā ash-hābusy-syimāl" kuwi dudu pitakon sing mbutuhake wangsulan, nanging minangka ukara kanggo nggambaraké sepira élék lan nggegirisiné kaanan lan nasib sing bakal padha alami.

Wong-wong iki bakal ngrasakaké paukuman sing abot banget ing neraka. Dheweke bakal ana ing hawa panas sing banget saka geniné neraka, sing nembus lan ngganggu ambegané. Kajaba iku, dheweke uga diwènèhi banyu sing umob lan panas banget kanggo ngombé. Papan panggonané ora kepenak, dilindhungi déning kukus utawa kebul sing ireng banget lan nglarani. Ora ana rasa kepenak babar pisan ing panggonan kuwi — ora ana hawa sing adhem, ora ana pemandangan sing éndah, lan ora ana kamulyan sithik-sithik waé. Kabeh mau minangka piwales sing paling ala kanggo wong-wong sing ing donya ora gelem percaya marang Allah lan ora nglakoni kabecikan.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké marang kita supaya tansah ngati-ati lan mikir bab akéhé amal kabecikan, amarga saben uwong bakal nampa cathetan amalé dhéwé-dhéwé ing dina kiyamat.
• Kita diajak supaya ora nglakoni tumindak ala lan ora nglalèkaké dhawuhé Allah, amarga paukumané pancèn nggegirisi banget.
• Ayat iki uga nuduhaké marang kita yèn Islam kuwi agama sing nggawa peringatan supaya manungsa bisa slamet lan mlebu swarga, dudu neraka.
• Kanthi ngerti bab nasibé wong-wong sing nampa kitab nganggo tangan kiwa, kita dadi luwih semangat kanggo nindakaké kabecikan lan nyedhaki Allah, supaya ing dina kiyamat kita kalebu golongan sing nampa kitab nganggo tangan tengen lan mlebu swarga kang kebak nikmat.