Sura Al-An'am — Werset 144

Znaczenie słów:

• Al-ibil – wielbłądy.
• Al-baqar – krowy (bydło).
• Ashtamalat – objęły, zawarły w sobie (łono).
• Arham – łona (matki).
• Shuhada – świadkowie, obecni.
• Aftara – wymyślił kłamstwo, oszczerstwo.
• Yudilla – sprowadza na manowce, wprowadza w błąd.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Po tym, jak Bóg wspomniał wcześniej o ośmiu parach zwierząt – dwóch z owiec i dwóch z kóz – kontynuuje: „I z wielbłądów dwie sztuki (samiec i samica) oraz z krów dwie sztuki (samiec i samica)”. Następnie Bóg zwraca się do Proroka (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo), aby zapytał bałwochwalców, którzy samowolnie ustanawiali zakazy i nakazy w religii: „Czy to samce Bóg zakazał, czy samice, czy to, co noszą łona samic?” – czyli: czy wasz zakaz dotyczy samców, samic, czy nowo narodzonego potomstwa? To pytanie ma charakter retoryczny i ma na celu wykazanie bezpodstawności ich twierdzeń, ponieważ żadna z tych kategorii nie została przez Boga zakazana.

Następnie Bóg pyta ich z naganą: „Czy byliście świadkami, gdy Bóg nakazywał wam takie zakazy?” – to znaczy: czy byliście obecni, gdy Bóg przekazywał to przykazanie? Oczywiście, że nie. Jest to dowód na to, że ich twierdzenia są czystym kłamstwem i zmyśleniem.

Na koniec Bóg stwierdza: „Któż jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto wymyśla kłamstwo przeciwko Bogu, aby bez wiedzy sprowadzać ludzi z drogi?” – to znaczy: nie ma większego grzesznika niż ten, kto przypisuje Bogu rzeczy, których On nie powiedział, i czyni to celowo, aby odwrócić ludzi od prawdy. Taki człowiek jest oszustem i zwodzicielem. Bóg kończy werset słowami: „Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą ludzi niesprawiedliwych” – czyli nie udziela swego przewodnictwa tym, którzy świadomie popełniają zło i trwają w swojej niesprawiedliwości.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zakaz wprowadzania innowacji w religii – werset ten uczy nas, że nie wolno nam ustanawiać zakazów ani nakazów, których Bóg nie ustanowił. Religia jest kompletna i doskonała, a każda próba jej modyfikacji jest wielkim grzechem.
2. Ostrzeżenie przed kłamstwem na Boga – przypisanie Bogu czegoś, czego nie powiedział, jest jedną z najcięższych form niesprawiedliwości. Muzułmanin powinien być niezwykle ostrożny w sprawach religii i nie wypowiadać się bez wiedzy.
3. Znaczenie wiedzy i świadomości – werset podkreśla, że działania oparte na ignorancji i bezpodstawnych twierdzeniach prowadzą ludzi na manowce. Dlatego każdy muzułmanin powinien dążyć do zdobywania rzetelnej wiedzy religijnej.
4. Sprawiedliwość Boga – Bóg nie prowadzi ludzi niesprawiedliwych, ale jest to sprawiedliwe następstwo ich własnych czynów. To zachęta do prawości i uczciwości w życiu codziennym.
5. Piękno islamu – islam uczy, że wszystkie dobre rzeczy są dozwolone, a zakazy mają na celu dobro człowieka. Bóg nie zakazał żadnego ze zwierząt wspomnianych w wersecie, co pokazuje Jego łaskawość i miłosierdzie dla stworzeń.