Surat At-Talaq — Ayat 11

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• رَسُولًا (Rasūlan): Utusan, yaiku Nabi Muhammad ﷺ.
• يَتْلُو (Yatlū): Maca, nyritakake.
• آيَاتِ اللَّهِ (Āyātillāh): Tembung-tembung lan tandha-tandha kakuwasane Allah.
• مُبَيِّنَاتٍ (Mubayyināt): Kang cetha, kang njlentrehake, ora ana samar-samar.
• الظُّلُمَاتِ (Aẓ-Ẓulumāt): Peteng ndhedhet, tegese kesasar lan kafir.
• النُّورِ (An-Nūr): Padhang, tegese iman lan pituduh.
• جَنَّاتٍ (Jannāt): Swarga, patamanan.
• تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ (Tajrī min taḥtihal-anhār): Kali-kali mili ing sangisore.
• خَالِدِينَ (Khālidīn): Langgeng, ora ana pungkasane.
• أَحْسَنَ (Aḥsana): Wis nyampurnakake, wis apik banget.
• رِزْقًا (Rizqan): Rezeki, peparing.

2) Katrangan surat At-Talaq ayat 11:

Allah SWT ngandhakake menawa Panjenengane ngutus sawijining Rasul, yaiku Nabi Muhammad ﷺ, kang macaake ayat-ayat Allah marang manungsa. Ayat-ayat iku cetha banget, ora ana kang samar, supaya bisa ngetokake wong-wong kang wis padha iman lan nindakake amal saleh saka pepeteng kesasar menyang padhange pituduh. Dadi, Rasul iku dadi dalan kanggo manungsa supaya bisa metu saka kegelapan kafir lan kesasar, banjur mlebu ing cahya iman lan kebecikan.

Banjur Allah ngandhakake janji-Ne: sapa wae kang iman marang Allah lan nindakake amal saleh, bakal dilebokake ing swarga kang ana kali-kali mili ing sangisore kekayone lan gedhong-gedhonge. Wong-wong mau bakal manggon ing kono salawase, ora ana pungkasane, ora ana pedhote. Iku minangka rezeki kang paling apik lan paling sampurna kang wis disiapake dening Allah kanggo wong-wong mukmin kang saleh. Swarga iku panggonan kang kebak kanikmatan kang ora bisa dibayangake dening akal manungsa, lan ora bakal entek saklawase.

Dadi ayat iki nuduhake gedhene katresnan lan kakuwasane Allah marang para mukmin. Panjenengane ora mung paring pituduh liwat Rasul, nanging uga paring ganjaran kang gedhe banget kanggo wong-wong kang gelem nampa pituduh mau lan nindakake kabecikan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih: Panjenengane ngutus Rasul supaya manungsa bisa metu saka kesasar menyang pituduh. Iki nuduhake yen Allah kepengin banget supaya manungsa padha slamet lan begja.
• Iman lan amal saleh iku kunci swarga: Sapa wae kang iman marang Allah lan nindakake kabecikan, bakal oleh ganjaran swarga kang langgeng. Iki dadi semangat kanggo kita supaya tansah nindakake kabecikan ing saben dina.
• Swarga iku panggonan kang kebak kanikmatan: Ana kali-kali mili, ana kekayon, ana gedhong-gedhong kang endah, lan kabeh iku langgeng saklawase. Iki nggawe kita kepengin banget mlebu ing kono.
• Rezeki kang paling apik iku saka Allah: Allah wis nyiapake rezeki kang paling sampurna kanggo para mukmin ing swarga. Dadi, kita ora perlu kuwatir bab rezeki ing donya, amarga sing paling penting yaiku rezeki ing akhirat.
• Rasul iku dadi pituduh kanggo manungsa: Liwat Rasul, kita bisa ngerti apa kang dadi kersane Allah. Mula, kita kudu tansah ngrungokake lan nindakake apa kang diwulangake dening Rasul.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah iman lan amal saleh: Amarga mung kanthi iman lan amal saleh, kita bisa oleh swarga kang langgeng. Iki dadi motivasi kanggo kita supaya tansah cedhak marang Allah lan nindakake kabecikan ing saben kesempatan.

Muga-muga kita kabeh kalebu wong-wong kang iman lan nindakake amal saleh, lan bisa mlebu swarga kang wis dijanjekake dening Allah SWT. Amin.