سورت قلم — آیت 48

د کلمو معناګانې:

• مَكْظُومٌ: له غم او خپې ډک، هغه څوک چې غم يې زړه ډک کړی وي او له منځه نه شي وتلی.

تفسیر:

اې نبي! ته د خپل رب په حکم او فیصلې صبر وکړه، که څه هم ستا دښمنان تا ته مهلت درکوي او ستا بریا ځنډېږي، نو د دوی په معامله کې د خپل رب د حکم انتظار وباسه. او ته د هغه بنده (يونس عليه السلام) په شان مه کېږه چې د کب (نهنګ) خاوند بلل کېږي؛ هغه مهال چې د خپل قوم پر حال يې له صبر نه کار واخيست او د خدای په حکم يې له صبره لاس واخيست، نو د غضب او بې صبرۍ په حالت کې يې خپل رب ته اواز وکړ، په داسې حال کې چې زړه يې له غم او خپې ډک و. هغه په تياره سمندر او د کب په ګېډه کې له خپلې تېروتنې پښېمانه شو او خپل رب ته يې اواز وکړ. که د خپل رب رحمت او مهرباني يې ملګرې نه وای، نو له کبله به په هغه لوڅې ځمکې وغورځول شوی و چې هلته به يې ځان ملامتاوه. خو الله تعالی د هغه توبه قبوله کړه، هغه يې وبخښه او د رسالت لپاره يې وټاکه، نو هغه يې د صالحانو له ډلې وګرځاوه چې نيتونه، خبرې او کړنې يې سمې وې.

فايدې:

• په دين او تبليغ کې صبر ته ډېر ارزښت ورکړل شوی دی؛ ځکه چې د نبيانو لاره هم له صبره ډکه وه.
• له عجلت او بې صبرۍ څخه ډډه کول پکار دي، ځکه چې عجلت انسان په تېروتنو اخته کوي.
• د يونس عليه السلام پېښه موږ ته دا درس راکوي چې په سختو حالاتو کې هم بايد له الله نه نااميده نه شو او توبه او دعا ته مخه کړو.
• الله تعالی د خپلو بندګانو توبه قبلوي او د هغوی تېروتنې بخښي، که څه هم هغه تېروتنه ډېره سخته وي.