Surja El-A'raf — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

"Elif, Lam, Mim, Sad" – Këto janë shkronja të veçuara (huruf mukata'a) me të cilat fillojnë disa sure të Kuranit. Ato nuk kanë kuptim të pavarur si fjalë, por janë një mrekulli gjuhësore e Kuranit.

Tefsiri i ajetit:

"Elif, Lam, Mim, Sad" – Këto shkronja janë ndër shkronjat e veçuara me të cilat fillojnë disa sure kuranore. Ato tregojnë mrekullinë e Kuranit dhe sfidojnë arabët që ishin mjeshtër të gjuhës arabe, që të sjellin diçka të ngjashme me të, duke u treguar se ky Kuran është i përbërë nga shkronjat e tyre të njohura, por megjithatë ata nuk mund të sjellin asnjë sure të ngjashme me të. Këto shkronja janë një provë se Kurani është fjalë e Allahut, i dërguar nga Ai, dhe jo fjalë e njeriut. Përmendja e tyre në fillim të sureve tërheq vëmendjen e dëgjuesit dhe e bën atë të përqendrohet në atë që vijon më pas, duke e ftuar atë të reflektojë mbi mrekullinë e Kuranit.

Përfitimet nga ky ajet:

• Këto shkronja na mësojnë se Kurani është një mrekulli e përjetshme që sfidon njerëzit në të gjitha kohërat, edhe pse është i përbërë nga shkronjat e gjuhës së tyre.
• Ato na kujtojnë fuqinë e Allahut, i Cili krijoi gjithçka nga asgjëja, dhe na nxisin të reflektojmë mbi madhështinë e Kuranit dhe mrekullitë e tij.
• Ato na mësojnë durimin dhe këmbënguljen në kërkimin e dijes, sepse kuptimi i plotë i këtyre shkronjave i është lënë dijes së Allahut, dhe kjo na bën të ndihemi të përulur para madhështisë së Tij.
• Ato na ftojnë t'i qasemi Kuranit me vëmendje dhe përkushtim, duke kërkuar udhëzimin e tij në çdo fjalë dhe shkronjë.