Surja El-A'raf — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• Haraxh (حَرَج): ngushtësi, dyshim, ose shtrëngim në gjoks.
• Të tërheqësh vërejtjen (إِنْذَار): paralajmërim për pasojat e mosbesimit dhe gabimeve.
• Përkujtim (ذِكْرَى): këshillë dhe përkujtesë që i sjell dobi besimtarëve.

Tefsiri i ajetit:

Ky Kuran është një libër i madhërishëm që Allahu e ka zbritur ty, o i Dërguar. Ai të ka zbritur për të qenë udhërrëfyes për njerëzimin. Prandaj, mos lejo që në gjoksin tënd të ketë ngushtësi, dyshim apo frikë për ta përcjellë atë te njerëzit, nga shqetësimi se mos të mohojnë ose të kundërshtojnë. Ti je i dërguar vetëm për të shpallur mesazhin, ndërsa udhëzimi është në duart e Allahut. Ky libër të është zbritur që ti t’i paralajmërosh njerëzit me të, duke i tërhequr vërejtjen ndaj dënimit të Allahut dhe duke ua bërë të qartë rrugën e drejtë, si dhe që të jetë këshillë dhe përkujtim për besimtarët, të cilët përfitojnë nga ai dhe i shton besimin dhe bindjen e tyre.

Dobitë e nxjerra nga ajeti:

• Detyra e të dërguarit dhe e thirrësve në Islam është vetëm përcjellja e mesazhit, ndërsa udhëzimi i njerëzve i takon Allahut. Kjo i lehtëson myslimanit barrën e thirrjes dhe e largon nga çdo ngushtësi.
• Kuranit i takon nderimi dhe pranimi i plotë, sepse ai është zbritur nga Allahu për udhëzimin e njerëzimit.
• Besimtarët janë ata që përfitojnë nga përkujtimi dhe këshillat, ndaj duhet ta lexojmë Kuranin me reflektim dhe ta zbatojmë atë në jetën tonë.
• Ky ajet tregon se thirrja në Islam kërkon guxim dhe durim, dhe se myslimani nuk duhet të ndikohet nga kundërshtimet apo talljet e njerëzve.