Σούρα Αλ-Αράφ — Στίχος 145

Όταν ο Μωυσής ήρθε στην ώρα και τον τόπο που ορίσαμε και ο Κύριός του μίλησε μαζί του, είπε (ο Μωυσής): «Κύριέ μου! Δείξε μου (τον Εαυτό Σου), για να Σε κοιτάξω.» Ο Αλλάχ είπε: «Δεν μπορείς να Με δεις [στην εγκόσμια ζωή]. Αλλά κοίτα το βουνό, αν θα αντέξει να μείνει σταθερό στη θέση του, τότε μόνο θα Με δεις.» Όταν ο Κύριός του εμφανίστηκε για το βουνό [με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Του], το ισοπέδωσε και ο Μωυσής έπεσε αναίσθητος. [Σύμφωνα με ένα Χαντίθ: εμφανίστηκε μόνο όσο είναι το μέγεθος του ενός τρίτου από το μικρό δάχτυλο]. Όταν (ο Μωυσής) συνήλθε, είπε: «Δόξα Σοι! Στρέφομαι με μεταμέλεια προς Εσένα και είμαι ο πρώτος από τους πιστούς.»

Είπε (ο Αλλάχ): «Ω, Μωυσή! Σε επέλεξα πάνω από τους άλλους ανθρώπους (της εποχής σου) δίνοντάς σου τα μηνύματά Μου και μιλώντας σου. Γι’ αυτό πάρε όσα σου έχω δώσει και να είσαι ένας από τους ευγνώμονες.»

Θα απομακρύνω από τα σημάδιά Μου (και από το να κατανοούν τα Εδάφιά Μου) εκείνους που είναι αλαζονικοί στη γη χωρίς κανένα δικαίωμα. Ακόμα κι αν δουν κάθε σημάδι, πάλι δε θα πιστέψουν σ' αυτό, και αν δουν τον δρόμο της καθοδήγησης, δε θα τον ακολουθήσουν, αλλά αν δουν τον δρόμο της παραπλάνησης, θα τον ακολουθήσουν ως τον δρόμο τους. Αυτό επειδή διέψευδαν τα σημάδιά Μας και ήταν αδιάφοροι γι' αυτά.

Εκείνοι που διέψευδαν τα σημάδιά Μας και τη συνάντηση στη Μέλλουσα Ζωή, οι (καλές) πράξεις τους έχουν καταστεί μάταιες. Θα λάβουν κάτι άλλο παρά μόνο (την τιμωρία) γι' αυτά που έκαναν (από απιστία και αμαρτίες);