Сураи Аль-Араф Оят 145 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Барои ӯ дар он алвоҳ ҳар гуна панд ва тафсили…

Аль-Араф · 145/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ ۝١٤٥

🔤 Transliteration

Wa katabnaa lahoo fil alwaahi minkulli shai`immaw `izaanw wa tafseelal likulli shai`in fakhuzhaa biquwwatinw waamur qawmaka yaakhuzoo bi ahsanihaa; wa ooreekum daaral faasiqeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Барои ӯ дар он алвоҳ ҳар гуна панд ва тафсили ҳар чизро навиштем. Пас гуфтем: «Онро ба нерӯмандӣ бигир ва қавматро бифармоӣ, то ба беҳтарини он амал кунанд, ба зудӣ ҷойгоҳи нофармононро ба шумо нишон диҳам.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

الألواح: ҷамъи «лавҳ» — тахтачаҳо ё сафҳаҳое, ки аз чӯб ё санг сохта шуда буданд ва дар онҳо навиштаҳо сабт мегардид.
موعظة: панд ва насиҳат; чизе, ки инсонро аз кори бад бозмедорад ва ба некӣ ҳидоят мекунад.
تفصيلًا: ба таври муфассал баён кардан; ҳар чизро алоҳида ва равшан шарҳ додан.
بقوة: бо ҷидду ҷаҳд, бо қатъият ва устуворӣ.
أحسنها: беҳтарин ва некутарин қисми он.
دار الفاسقين: сарзамин ё оқибати фосиқон — касоне, ки аз фармони Худо берун рафтаанд.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол мефармояд, ки Мо барои Мӯсо (алайҳис-салом) дар тахтачаҳо аз ҳар чизе ки банӣ Исроил дар кори дину дунёи худ ба он ниёз доштанд, навиштем: панд ва насиҳате барои онҳое, ки панд мегиранд, ва шарҳу баёни муфассали аҳком — аз ҳалолу ҳаром, амру наҳй, қиссаҳо, эътиқод ва хабарҳои ғайбӣ. Сипас Худо ба Мӯсо гуфт: «Ин тавротро бо ҷидду ҷаҳд ва устуворӣ бигир ва ба қавми худ фармон деҳ, ки ба беҳтарин ва некутарин қисми он амал кунанд» — яъне аҳкомеро, ки подоши он бузургтар аст, ба пуррагии ба ҷо оваранд, монанди афв кардан ва сабр намудан, ки аз қисос ва интиқом беҳтаранд. Баъд Худо таҳдид мекунад: «Ба зудӣ ба шумо сарзамин ва оқибати фосиқонро нишон хоҳам дод» — яъне ҳалокат ва нестшавии онҳое, ки аз фармони Худо сарпечӣ карданд ва аз тоъаташ берун рафтанд, то ибрат гиранд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагони худ роҳнамоии комил ва равшан фиристодааст — ҳар чизе ки барои саодати дунёву охират лозим аст, дар китобҳои осмонӣ баён шудааст.
Даъвати Худо ба гирифтани дониш ва амал бо ҷидду ҷаҳд аст; набояд дар амал ба дастурҳои дин сустӣ ва бепарвоӣ кард.
Беҳтарин роҳ дар муомила бо одамон интихоби некутарин амал аст: афв бар қисос, сабр бар интиқом, некӣ бар бадӣ.
Оқибати сарпечӣ аз фармони Худо ҳалокат аст; таърих шоҳиди нестшавии умматҳоест, ки аз роҳи рост берун рафтанд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки паёмҳои осмонӣ на танҳо барои хондан, балки барои амал кардан ва ба дигарон расонидан омадаанд — пас бояд онҳоро бо эҳтиром бигирем ва ба оилаву ҷомеаи худ таълим диҳем.

📜 Оят 143-147 — Сураи Аль-Араф

143وَلَمَّا جَاءَ مُوسَىٰ لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًا ۚ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ

Чун Мӯсо ба миъодгоҳи (ваъдагоҳи) мо омад ва Парвардигораш бо ӯ сухан гуфт, гуфт: Эй Парвардигори ман, бинамой, то дар ту назар кунам». Гуфт: Ҳаргиз Маро нахоҳӣ дид. Ба он кӯҳ бингар. Агар бар ҷои худ қарор ёфт, ту низ Маро хоҳӣ дид». Чун Парвардигорзш бао кӯҳ таҷаллӣ кард, кӯҳро ба замин яксон кард ва Мӯсо беҳуш бияфтод. Чун ба хуш омад, гуфт: «Ту покӣ, ба Ту бозгаштам ва ман гахустини мӯъминонам».

144قَالَ يَا مُوسَىٰ إِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِي وَبِكَلَامِي فَخُذْ مَا آتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ الشَّاكِرِينَ

Гуфт: «Эй Мӯсо, Ман туро ба паёмҳоям ва сухан гуфтанам аз миёни мардум интихобидам, пас он чиро ба ту додаам, фаро гир ва аз сипосгузорон бош!»

145وَكَتَبْنَا لَهُ فِي الْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِيلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُرِيكُمْ دَارَ الْفَاسِقِينَ

146سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ

Он касонеро, ки ба ноҳақ дар замин саркашӣ мекунанд, ба зудӣ аз оёти хеш рӯйгардон созам, чунон ки ҳар оятеро, ки бубинанд, имон наёваранд ва агар тариқи ҳидоят бубинанд, ба он нараванд ва агар тариқи гумроҳӣ бубинанд, бо он бираванд. Зеро онҳо оётро дурӯғ бароварданд ва аз он ғафлат карданд.

147وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Ва корҳои онон, ки оёти Мо ва дидори қисматро дурӯғ донистанд, ночиз шуд. Оё ҷуз дар муқобили кирдорашон ҷазо хоҳанд дид?

← Оят 144 📖 Аль-Араф Оят 146 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

145Оят

Тарҷума — Аль-Араф 145

Сураи Аль-Араф Оят 145 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Барои ӯ дар он алвоҳ ҳар гуна панд ва тафсили…

Сураи Оят 145/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 143–147. Ба Тоҷикӣ: Русский.