Al-A'raf · 149/206
Terjemah Transliterasi — Surat Al-A'raf
وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ۝١٤٩
Wa lammaa suqita feee aideehim wa ra aw annahum qad dalloo qaaloo la`il lam yarhamnaa Rabbunaa wa yaghfir lanaa lanakoonanna minal khaasireen
📖 Ing Basa Jawa
Lan bareng dhèwèké wis padha kaduwung sarta weruh, yèn awaké temen padha sasar, padha calathu: saupama Pangéran- ku ora welas marang aku sarta ora angapura marang aku, amasthi aku iki bakal padha dadi éwoné wong kang padha kapitunan

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ (suqiṭa fī aidīhim): secara basa tegesé "tiba ing tangan-tangané". Ing kene tegesé wong-wong mau padha getun banget lan bingung ora ana dalan metu, kaya wong kang tangané tiba ora bisa nyekel apa-apa.
  • ضَلُّوا (ḍallū): padha kesasar saka dalan kang bener.
  • لَئِن (la'in): tembung kanggo sumpah, tegesé "dhemi Allah, menawa..."
  • يَرْحَمْنَا (yarḥamnā): paring welas asih marang awaké dhéwé.
  • يَغْفِرْ لَنَا (yaghfir lanā): ngapura dosa-dosané awaké dhéwé.
  • الْخَاسِرِينَ (al-khāsirīn): wong-wong kang kapitunan, yaiku kelangan kabegjan donya lan akherat.

2) Jlentrehané ayat:

Nalika Nabi Musa bali saka gunung lan weruh umaté padha nyembah pedhet emas, banjur dhawuh marang wong-wong mau supaya padha tobat. Wektu iku wong-wong mau lagi ngerti kaluputané, atiné padha getun banget lan bingung ora ana dalan metu. Wong-wong mau banjur padha nyumurupi yèn sejatiné wis kesasar adoh saka dalan kang bener, amarga wis nyembah pedhet emas kang ora pantes disembah, lan wis ninggal dalané Allah.

Sawisé ngerti kaluputané, wong-wong mau ora banjur mbangkang utawa nggolek alesan. Malah padha sumarah lan ngakoni kaluputané marang Allah. Kanthi andhap asor padha ndedonga lan ngucap: "Dhemi Allah, menawa Pangerané awaké dhéwé ora paring welas asih lan ora ngapura dosa-dosané awaké dhéwé, mesthi awaké dhéwé kalebu wong-wong kang kapitunan, yaiku wong kang rusak kabegjané ing donya lan akherat."

Pandonga iki nuduhaké yèn wong-wong mau wis padha ngakoni yèn ora ana pangapura kajaba saka Allah. Ora ana kang bisa nylametake manungsa saka kapitunan kajaba welas asih lan pangapuraning Allah. Dadi ayat iki mulang yèn tobat kang bener iku kudu diwiwiti saka getun ing ati, ngakoni kaluputan, banjur sumarah lan ndedonga marang Allah.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

  • Tobat iku dalan kanggo sapa waé. Sapa waé kang tau kesasar lan nglakoni kaluputan, isih ana dalan bali marang Allah, ora preduli sepira gedhené kaluputané.
  • Ngakoni kaluputan iku tandha ati kang urip. Wong kang gelem ngakoni yèn dhèwèké salah iku dudu wong kang ringkih, malah wong kang kuwat lan wicaksana.
  • Welas asih lan pangapuraning Allah iku jembar. Ora ana dosa kang ora bisa diampura menawa manungsa tenanan tobat lan nyuwun pangapura marang Allah.
  • Ora ana kang bisa nylametake kajaba Allah. Kabeh manungsa butuh pitulungan lan welas asihé Allah, mula aja gumedhe lan aja ngetokké dhiri saka ndedonga.
  • Tobat iku ora mung ngucap, nanging kudu diiringi getun ing ati lan janji ora bakal mbalèni. Iki kang dadi tandha tobat kang ditampa déning Allah.
  • Ayat iki nduduhaké yèn Islam iku agama kang kebak pangapura lan welas asih. Sapa waé kang teka marang Allah kanthi ati kang sumarah, mesthi bakal tinemu dalan metu saka kapitunan.


📜 Ayat 147-151 — Surat Al-A'raf

147وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Lan para kang padha anggorohaké marang timbalan- timbalan-Ingsun lan sapatemon ing delahan, iku panggawé-pangga- wéné muspra. Apa dhèwèké bakal padha pinaringan pituas saka liyané kajaba apa kang wus padha dilakoni
148وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ
Lan wongé Musa ing sa- pungkuré dhèwèké, agawé pedhèta bakalé raja brana papaèsé mung sawijining awak, mawa uni. Apa ta dhèwèké padha ora weruh yèn iku ora calathu marang dhèwèké sarta ora anuduhaké dalan marang dhèwèké. Dhèwèké padha angalap iku sarta padha atindak dudu
149وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
Lan bareng dhèwèké wis padha kaduwung sarta weruh, yèn awaké temen padha sasar, padha calathu: saupama Pangéran- ku ora welas marang aku sarta ora angapura marang aku, amasthi aku iki bakal padha dadi éwoné wong kang padha kapitunan
150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِن بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
Lan bareng Musa wis bali marang wong-wongé, anawung bendu lan prihatén banget, acala- thu: Ala barang kang kotindakaké ing sapungkurku: apa kowé ange- mohi paréntahé Pangéranmu? Dhèwèké ambanting blèbèkan- blèbèkané sarta anyandhak sirahé saduluré, dicènèng marang awaké. Calathuné: Putra lanangé si ibu! Sayekti wong-wong iku padha angapesaké aku, mèh baé padha matèni aku; mulané aja kowé ambungahaké mungsuh- mungsuh asarana aku sarta aja kowé anganggep aku éwoné wong- wong atindak dudu
151قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
Dhèwèké munjuk: Pangé- ran kawula! Mugi Tuwan aparing pangapuntena dhateng kawula sarta dhateng sadhèrèk kawula, saha mugi kawula sami Tuwan lebetaken ing wilasa Tuwan, saha Tuwan punika Asih-asihipun para ingkang sami ambek asih
Al-A'rafDhaptar Al-Quran
206Ayat
MeccanRevelation
149Ayat

Terjemah — Al-A'raf 149

Surat Al-A'raf Ayat 149 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Lan bareng dhèwèké wis padha kaduwung sarta weruh, yèn awaké…

Surat Ayat 149/206 — Surat Al-A'raf الأعراف (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-A'raf Rungokna, Surat Al-A'raf Terjemah, Surat Al-A'raf mp3, Surat Al-A'raf pdf. Ayat 147–151. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.





Al-Quran


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers