Sure A'râf — Ayet 149

Kelime Anlamları:

• سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ: Ellerine düştü, yani pişmanlık ve nedamet onları kapladı, çaresizlik içinde kaldılar.
• ضَلُّوا: Doğru yoldan saptılar, hak yoldan ayrıldılar.
• لَئِن: Andolsun ki, eğer... (şart anlamı taşır)
• الْخَاسِرِينَ: Hüsrana uğrayanlar, zarar edenler, hem dünyasını hem ahiretini kaybedenler.

Tefsir:

Bu ayet, İsrailoğulları'nın buzağıya tapma hadisesinden sonra yaşadıkları derin pişmanlığı ve Allah'a yönelişlerini anlatmaktadır. Hz. Musa (a.s.) kavmine döndüğünde, onların buzağıya taptıklarını görmüş ve büyük bir öfkeyle Tevrat levhalarını atmıştı. İşte o anda İsrailoğulları'nın gözleri açıldı, içleri yandı, elleri dizlerinin bağı çözüldü. "Ellerine düştü" ifadesi, Arapça'da pişmanlık ve çaresizliğin zirvesini anlatan en güçlü deyimlerden biridir. Tıpkı bir insanın elinde bir şey kalmayıp her şeyin elinden kayıp gitmesi gibi, onlar da büyük bir hata işlediklerini anladılar.

Kendi gözleriyle gördüler ki, buzağıya taparak Allah'ın dininden sapmışlar, doğru yolu kaybetmişlerdir. Bu idrak, onları inkâra ve isyana sürüklemedi; aksine tevbe ve istiğfara yöneltti. Dillerinden dökülen şu söz, ne kadar samimi ve ne kadar derin bir uyanışın ifadesidir: "Eğer Rabbimiz bize merhamet etmez ve günahlarımızı bağışlamazsa, mutlaka hüsrana uğrayanlardan oluruz."

Bu cümle, tevbenin en güzel örneklerinden biridir. Çünkü onlar, kendi güç ve kuvvetlerine güvenmediler; tamamen Allah'ın rahmetine ve mağfiretine sığındılar. "Rahmet" ve "mağfiret" kelimelerini bir arada kullanmaları, Allah'tan hem kalplerinin yumuşamasını hem de günahlarının örtülmesini dilediklerini gösterir. Onlar artık anlamışlardı ki, kurtuluş ancak Allah'ın rahmetiyle, bağışlamasıyla ve tevbelerini kabul etmesiyle mümkündür.

Bu ayet, bizlere çok önemli bir ders verir: İnsan hata edebilir, günah işleyebilir, hatta büyük yanlışlara düşebilir. Önemli olan, hatasında ısrar etmemek, günahında direnmemektir. Asıl felaket, günah işledikten sonra pişmanlık duymamak ve Allah'a yönelmemektir. İsrailoğulları'nın bu hali, her Müslümana örnek olmalıdır: Hata ettiğimizde, günah işlediğimizde hemen Allah'a dönmeli, O'ndan rahmet ve mağfiret dilemeliyiz. Çünkü Allah'ın rahmeti, kullarının tevbesini kabul etmekle sonsuzdur. O, kullarına merhamet etmeyi ve günahlarını bağışlamayı vaat etmiştir. Kim O'na yönelirse, O asla onu boş çevirmez.

Sevgili kardeşim, bu ayet bize şunu müjdeler: Allah'ın kapısı her zaman açıktır. Ne kadar büyük günah işlersek işleyelim, samimi bir tevbe ile O'na döndüğümüzde, O bizi rahmetiyle kuşatır ve günahlarımızı bağışlar. Yeter ki kalbimizde pişmanlık olsun, dilimizde istiğfar olsun ve hayatımızda dönüş olsun. Unutmayalım ki, hüsrana uğrayanlar, Allah'ın rahmetinden ümidini kesenlerdir. Allah'ın rahmetinden ümit kesmek ise en büyük kayıptır. O halde her an, her durumda Allah'a yönelmeli ve O'ndan rahmet ve mağfiret dilemeliyiz.