ალ-არაფი · 149/206
თარგმანი გამოთქმა — ალ-არაფი
وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ  ۝١٤٩
Wa lammaa suqita feee aideehim wa ra aw annahum qad dalloo qaaloo la`il lam yarhamnaa Rabbunaa wa yaghfir lanaa lanakoonanna minal khaasireen
📖 ქართული მნიშვნელობა
და როცა მათ ინანეს ჩადენილი და გაიგეს, რომ ამით შეცდნენ, თქვეს: «თუ ჩვენი უფალი არ შეგვიწყალებს და არ მოგვიტევებს, უეჭველად, წაგებულთაგანი ვიქნებით».
🎧 მოსმენა

📜 აია 147-151 — ალ-არაფი

147وَٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡۚ هَلۡ يُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ 
ხოლო ისინი, ვინც უარყვეს ჩვენი ნიშნები და უარყვეს შეხვედრა მარადიულ ცხოვრებაში, – მათი საქმეები ფუჭი იქნება. ნუთუ მათ მიეზღებათ რამე სხვა, გარდა იმისა, რასაც აკეთებდნენ?
148وَٱتَّخَذَ قَوۡمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِنۡ حُلِيِّهِمۡ عِجۡلًا جَسَدًا لَّهُۥ خُوَارٌۚ أَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمۡ وَلَا يَهۡدِيهِمۡ سَبِيلًاۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُواْ ظَٰلِمِينَ 
და დაიდგინეს მუსას ხალხმა მის შემდეგ თავიანთი სამკაულებიდან [ოქროდან] ხბო (რომ თაყვანი ეცათ მისთვის), რომელსაც ჰქონდა (ხბოს) ფორმა, და იგი გამოსცემდა ხმას, როგორც ძროხის ბღავილი. ნუთუ არ იცოდნენ, რომ იგი [ოქროს ხბო] არც ელაპარაკებოდა მათ და არც მიუთითებდა მათ ჭეშმარიტ გზას? მათ დაიდგინეს იგი (ღმერთად) და აღმოჩნდნენ უსამართლონი (თავიანთი თავის მიმართ).
149وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ 
და როცა მათ ინანეს ჩადენილი და გაიგეს, რომ ამით შეცდნენ, თქვეს: «თუ ჩვენი უფალი არ შეგვიწყალებს და არ მოგვიტევებს, უეჭველად, წაგებულთაგანი ვიქნებით».
150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفًا قَالَ بِئۡسَمَا خَلَفۡتُمُونِي مِنۢ بَعۡدِيٓۖ أَعَجِلۡتُمۡ أَمۡرَ رَبِّكُمۡۖ وَأَلۡقَى ٱلۡأَلۡوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأۡسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيۡهِۚ قَالَ ٱبۡنَ أُمَّ إِنَّ ٱلۡقَوۡمَ ٱسۡتَضۡعَفُونِي وَكَادُواْ يَقۡتُلُونَنِي فَلَا تُشۡمِتۡ بِيَ ٱلۡأَعۡدَآءَ وَلَا تَجۡعَلۡنِي مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ 
და როდესაც დაბრუნდა მუსა თავის ხალხთან, განრისხებული და დამწუხრებული, (მუსამ) თქვა: «რა ცუდია ის, რაც თქვენ გააკეთეთ ჩემს შემდეგ [ჩემს არყოფნაში]! ნუთუ თქვენი უფლის ბრძანების დაჩქარება ისურვეთ?» და (რისხვით) გადააგდო მან დაფები (რომლებზეც იყო დაწერილი თორა) (იმათკენ, ვინც თაყვანს სცემდნენ ხბოს), და ჩაავლო ხელი თავის ძმას (ჰარუნს) თავში, დაათრევდა მას თავისკენ. (ჰარუნმა), (რომ დაემშვიდებინა მუსა), თქვა: «ო, დედაჩემის შვილო! ხალხმა დამასუსტეს და თითქმის მომკლეს (როდესაც ვუკრძალავდი მათ ხბოს თაყვანისცემას). არ მისცე მტრებს მიზეზი, რომ იზეიმონ ჩემზე, და ნუ ჩამთვლი უსამართლოთა შორის!»
151قَالَ رَبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِأَخِي وَأَدۡخِلۡنَا فِي رَحۡمَتِكَۖ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ 
(მუსამ) თქვა: «უფალო ჩემო! მაპატიე მე და ჩემს ძმას, და შეგვიყვანე შენს წყალობაში — რადგან შენ ხარ ყველაზე მოწყალე მოწყალეთაგან!»
ალ-არაფიყურანის საძიებელი
206აია
MeccanRevelation
149აია

თარგმანი — ალ-არაფი 149

სურა აია 149/206 — ალ-არაფი الأعراف (Meccan). წაკითხვა მოსმენა თარგმანი (ქართული). მოსმენა: ალ-არაფი მოსმენა, ალ-არაფი თარგმანი, ალ-არაფი mp3, ალ-არაფი pdf. აია 147–151. ქართული მნიშვნელობა: Türkçe.




წმინდა ყურანი


Tuesday, August 18, 2026

Don't forget us in your sincere prayers