سوره اعراف آيت 149 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جڏھن پشيمان ٿيا ۽ سمجھيائون ته اُھي پڪ گمراہ…

اعراف · 149/206

ترجمو لکڻ — سوره اعراف

وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ۝١٤٩

🔤 Transliteration

Wa lammaa suqita feee aideehim wa ra aw annahum qad dalloo qaaloo la`il lam yarhamnaa Rabbunaa wa yaghfir lanaa lanakoonanna minal khaasireen

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

۽ جڏھن پشيمان ٿيا ۽ سمجھيائون ته اُھي پڪ گمراہ ٿيا (ته) چيائون ته جيڪڏھن اسان جو پالڻھار اسان تي ٻاجھ نه ڪندو ۽ اسان کي نه بخشيندو ته ضرور ڇيئي وارن مان ٿينداسون.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلماتن جي معنيٰ:

سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ: لفظي معنيٰ آهي ”سندن هٿن ۾ ڪري پيو“، مراد آهي ته اهي پشيمان ٿيا ۽ حيران ۽ شرمسار ٿي ويا.
ضَلُّوا: اهي گمراهه ٿي ويا، صحيح رستي کان ڀٽڪي ويا.
لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا: جيڪڏهن اسان تي رحم نه ڪيائين.
الْخَاسِرِينَ: نقصان وارا، اهي جيڪي دنيا ۽ آخرت ٻنهي ۾ نقصان کڻي ويا.

2) تفسير:

جڏهن حضرت موسيٰ عليه السلام طور تي واپس آيا ۽ بني اسرائيلن کي خبر پئي ته سندن ڪم غلط هو، تڏهن اهي پنهنجي ڪيل عمل تي پشيمان ٿيا ۽ شرمسار ٿي ويا. انهن پاڻ محسوس ڪيو ته اهي الله کي ڇڏي گابي جي پوڄا ڪري صحيح رستي کان ڀٽڪي ويا آهن ۽ دين کان پري ٿي ويا آهن. تڏهن اهي عاجزي سان الله ڏانهن رجوع ٿيا ۽ چوڻ لڳا: اي اسان جا رب! جيڪڏهن تون اسان تي رحم نه ڪندين ۽ اسان جي گناهن کي معاف نه ڪندين، ته اسان ضرور نقصان وارن ۾ شامل ٿي وينداسين. يعني اهي پنهنجي غلطي جو اقرار ڪري، الله کان معافي گهري، ۽ ان جي رحمت ۽ مغفرت کي پنهنجي نجات جو واحد ذريعو سمجهي رهيا هئا.

3) فائدا ۽ سبق:

توبه جو دروازو هميشه کليل آهي: جڏهن به انسان کي پنهنجي غلطي جو احساس ٿئي، ته کيس گهرجي ته فوراً الله ڏانهن رجوع ڪري ۽ معافي گهري. الله پنهنجي ٻانهن جي توبه کي قبول ڪرڻ وارو ۽ ٻاجهارو آهي.
پنهنجي غلطي جو اقرار ڪرڻ عاجزي جي نشاني آهي: بني اسرائيلن جڏهن پنهنجي غلطي مڃي ۽ ان تي پشيمان ٿيا، تڏهن الله ڏانهن سندن رجوع قبول ٿيو. اهو سيکاريندو آهي ته انسان کي گهرجي ته هو ضد ۽ هٺ نه ڪري، پر پنهنجي غلطي مڃي ۽ سڌري.
الله جي رحمت کان سواءِ نجات ناممڪن آهي: انسان پنهنجي عملن سان اڪيلو پاڻ کي نجات نه ٿو ڏئي سگهي، پر الله جي رحمت ۽ مغفرت ئي حقيقي ڪاميابي جو ذريعو آهي. اهو اسان کي سيکاريندو آهي ته هميشه الله کان رحمت ۽ بخشش گهرڻ گهرجي.
گناهن کان پوءِ به اميد قائم رهي ٿي: جيڪڏهن ڪو ماڻهو گناهه ڪري ٿو، ته کيس الله جي رحمت کان مايوس نه ٿيڻ گهرجي، پر توبهه ڪري ۽ سڌري سگهي ٿو. الله پنهنجي ٻانهن جي توبه کي خوشيءَ سان قبول ڪري ٿو.
اسلام ۾ اميد ۽ بخشش جو پيغام: اهي آيتون اسان کي ٻڌائين ٿيون ته اسلام رحمت، معافي ۽ اميد جو دين آهي. جيڪو به الله ڏانهن رجوع ڪري ٿو، اهو ڪڏهن به نقصان ۾ نه ٿو رهي. اهو ئي سبب آهي جو قرآن مجيد ۾ بار بار توبه ۽ استغفار جي ترغيب ڏني وئي آهي، ته جيئن انسان پنهنجي زندگي سنواري ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿئي.

📜 آيت 147-151 — سوره اعراف

147وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

۽ جن اسان جي آيتن کي ۽ آخرت جي ملڻ کي ڪوڙ ڄاتو تن جا اَعمال ناس ٿيا، جيڪي ڪمائيندا آھن تنھن کانسواءِ ٻيو ڪو بدلو نه ڏبن.

148وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ

۽ مُوسىٰ جي قوم کانئس پوءِ انھن (قبطين) جي زيورن مان گابي جو بوتو اھڙو ٺاھي ورتو جنھن کي رنڀ ھئي، نه ٿي ڏٺائون ڇا ته اُھو ساڻن نه ڳالھائيندو ھو ۽ نڪي انھن کي واٽ ڏيکاريندو ھو؟ اُن کي (خدا ڪري) ورتائون ۽ ظالم ھوا.

149وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ

150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِن بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

۽ جڏھن مُوسىٰ پنھنجي قوم ڏانھن ڏمريل افسوس ڪندڙ ٿي موٽيو (تڏھن) چيائين ته جيڪي منھنجي پرپٺ مون کانپوءِ ڪيو سو بڇڙو آھي، پنھنجي پالڻھار جي حُڪم کان (اڳ) ڇو تڪڙ ڪيوَ؟ ۽ ڦرھيون اُڇليائين ۽ پنھنجي ڀاءُ جي مٿي (جي وارن) کان وٺي کيس پاڻ ڏانھن ڇڪڻ لڳو، (ھارون) چيو ته اي مُنھنجا ڀاءُ بيشڪ (ھن) قوم مون کي ھيڻو ڀانيو ۽ مُنھنجي مارڻ تي سنبريا، تنھنڪري مون تي دشمن نه کلاءِ ۽ نڪي مون کي ظالم قوم سان گڏ.

151قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِأَخِي وَأَدْخِلْنَا فِي رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

(موسى) چيو اي منھنجا پالڻھار مون کي ۽ مُنھنجي ڀاءُ کي بخش ۽ اسان کي پنھنجي ٻاجھ ۾ داخل ڪر، ۽ تون (سڀني) ٻاجھ وارن کان ٻاجھ وارو آھين.

→ آيت 148 📖 اعراف آيت 150 ←

اعرافقرآن فهرست

206آيت

MeccanRevelation

149آيت

ترجمو — اعراف 149

سوره اعراف آيت 149 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ جڏھن پشيمان ٿيا ۽ سمجھيائون ته اُھي پڪ گمراہ…

سوره آيت 149/206 — سوره اعراف الأعراف (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره اعراف ٻڌو, سوره اعراف ترجمو, سوره اعراف mp3, سوره اعراف pdf. آيت 147–151. سنڌيءَ ۾: اردو.