Surah Al-A'raf — Talata 169

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ – Pagkatapos nila, dumating ang mga kahaliling masasama (ang salitang "khalaf" na may sukun sa lam ay nangangahulugang masasamang tao, samantalang ang "khalaf" na may fatḥah sa lam ay mabubuting tao).
• يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا الْأَدْنَىٰ – Kumukuha sila ng pansamantalang yaman ng mababang mundo (tulad ng suhol at mga ipinagbabawal na kita).
• سَيُغْفَرُ لَنَا – Sinasabi nila: "Patatawarin tayo (ni Allah)."
• مِيثَاقُ الْكِتَابِ – Ang kasunduan at tipan na kinuha sa kanila sa Torah.
• وَدَرَسُوا مَا فِيهِ – Binasa nila at pinag-aralan ang nasa Torah.

Paliwanag ng Talata:

Pagkatapos ng mga naunang pamayanan na binanggit (na mga matuwid), dumating ang mga kahaliling masasama na nagmana ng Torah mula sa kanilang mga ninuno. Binasa nila ito at pinag-aralan, ngunit hindi nila ito sinunod. Sa halip, kinuha nila ang anumang pansamantalang yaman ng mundong ito — tulad ng suhol at mga ipinagbabawal na kita — upang baguhin ang mga batas ng Allah at maghatol nang salungat sa Kanyang ipinahayag. At sa kabila ng kanilang mga kasalanan, sinasabi nila: "Patatawarin tayo ng Allah," na naghahangad ng kapatawaran nang walang tunay na pagsisisi. Kung may dumating namang panibagong pansamantalang yaman, kukunin din nila ito at magpapatuloy sa kanilang mga pagkakamali.

Hindi ba kinuha ang kanilang kasunduan sa Torah na huwag magsabi tungkol sa Allah maliban sa katotohanan, at huwag mag-imbento ng mga kasinungalingan laban sa Kanya? Pinag-aralan nila ang nasa Torah at alam nila ang mga utos nito, ngunit sadyang nilabag nila ito — kaya mas matindi ang kanilang kasalanan. Ang kabilang buhay at ang walang hanggang kaligayahan dito ay higit na mabuti para sa mga may takot sa Allah, na sumusunod sa Kanyang mga utos at umiiwas sa Kanyang mga bawal. Hindi ba nila nauunawaan na ang ipinangako ng Allah sa Kanyang mga matuwid na lingkod ay higit na mabuti at mas matagal kaysa sa pansamantalang yamang ito?

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagmamana ng kaalaman sa relihiyon ay hindi sapat — ang tunay na halaga nito ay nasa pagsasabuhay at pagsunod sa mga utos ng Allah. Ang kaalaman na walang pagkilos ay magiging katibayan laban sa tao sa Araw ng Paghuhukom.
2. Ang pag-asa sa kapatawaran ng Allah habang nagpapatuloy sa kasalanan at walang pagsisisi ay isang malaking panloloko sa sarili. Ang tunay na kapatawaran ay para sa mga nagsisisi at bumabalik sa Allah.
3. Ang pansamantalang yaman ng mundong ito ay hindi dapat maging dahilan upang isakripisyo ang kabilang buhay. Ang kabilang buhay ay walang hanggan, kaya ang mga may takot sa Allah ay inuuna ito kaysa sa mabilis na paglaho ng mundo.
4. Ang pagiging matapat sa pagsasabi ng katotohanan tungkol sa Allah at sa Kanyang relihiyon ay isang malaking pananagutan. Hindi dapat baguhin o baluktutin ang mga batas ng Allah para sa pansariling interes.
5. Ang tunay na karunungan ay ang pag-unawa na ang kasiyahan ng Allah at ang Kanyang gantimpala sa kabilang buhay ay higit na mabuti at mas kapaki-pakinabang kaysa sa anumang makamundong bagay.