Сураи Аль-Араф Оят 169 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъд аз инҳо гурӯҳе ба ҷояшон нишастанд ва вориси он…

Аль-Араф · 169/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا الْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهُ يَأْخُذُوهُ ۚ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَاقُ الْكِتَابِ أَن لَّا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ ۗ وَالدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ۝١٦٩

🔤 Transliteration

Fakhalafa mim ba`dihim khalfunw warisul Kitaaba yaa khuzoona `arada haazal adnaa wa yaqooloona sayughfaru lanaa wa iny yaatihim `aradum misluhoo yaakhuzooh; alam yu`khaz `alaihim `aradum misluhoo yaakhuzooh; alam yu`khaz `alaihim meesaaqul Kitaabi al laa yaqooloo `alal laahi illal haqqa wa darasoo maa feeh; wad Daarul Aakhirtu khairul lillazeena yattaqoon; afalaa ta`qiloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Баъд аз инҳо гурӯҳе ба ҷояшон нишастанд ва вориси он китоб шуданд, ки ба матоъи дунявӣ дил бастанд ва гуфтанд, ки ба зудӣ омурзида мешавем. Ва агар монанди он боз ҳам матоъо биёбанд, баргиранд. Оё аз онҳо паймон нагирифтаанд, ки дар бораи Худо ҷуз ба ростӣ сухан нагӯянд, ҳол он ки он чӣ дар-он китоб омада буд, хонда буданд? Сарое охират барои касоне, ки мепарҳезанд, беҳтар аст. Оё ақл намекунед?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

خَلَفَ: пас аз касе омад, ҷонишин шуд.
خَلْفٌ: наслҳои бад ва носолеҳ (бо сукуни лом).
وَرِثُوا الْكِتَابَ: Китоб (Таврот)-ро мерос гирифтанд.
عَرَضَ هَذَا الْأَدْنَى: молу матои ночизи дунёи паст.
مِيثَاقُ الْكِتَابِ: паймон ва аҳде, ки дар Китоб гирифта шудааст.
دَرَسُوا: хонданд ва омӯхтанд.

Тафсири оят:

Пас аз он наслҳои нек, наслҳои бад ҷонишини онҳо шуданд, ки Тавротро мерос гирифтанд, мехонданд, вале ба он амал намекарданд. Онҳо молу матои ночизи ин дунёи гузарондаро — монанди ришва барои таҳриф кардани Китоби Худо ва ҳукм кардан ба ғайри он чи Худо нозил кардааст — мегирифтанд. Ҳамзамон ба худ умед мебастанд ва мегуфтанд: «Ба зудӣ ба мо омурзида хоҳад шуд», ҳол он ки агар боз молу матои ночизе ба онҳо биёяд, онро боз мегиранд ва бар гуноҳи худ идома медиҳанд. Оё Худованд дар Китоб аз онҳо паймон нагирифта буд, ки дар бораи Худо ҷуз ҳақ нагӯянд ва Китобро таҳриф накунанд? Онҳо он чи дар Китоб буд, хонданд ва донистанд, вале аз амал ба он рӯй гардонданд ва паймони Худоро шикастанд. Ин кори онҳо аз рӯи ҷаҳл набуд, балки аз рӯи донӣ ва огоҳӣ буд, бинобар ин гуноҳи онҳо сахттар аст. Ва ҳамоно Саройи охират ва неъматҳои ҷовидони он барои касоне, ки аз Худо метарсанд ва амрҳояшро ба ҷо меоранд ва аз манъҳояш дурӣ меҷӯянд, беҳтар аст аз ин молу матои гузаронда. Оё ин касоне, ки молу матои ночизро мегиранд, намеандешанд ва нафаҳманд, ки он чи Худо барои парҳезгорон дар охират омода кардааст, беҳтар ва пойдортар аст?

Фоидаҳои ин оят:

Илм бе амал ҳеҷ арзише надорад: донистани Китоби Худо ва амал накардан ба он, инсонро ҳалок мекунад.
Ҳаром ва ришва ҳаргиз роҳи наҷот нест: гирифтани молу матои ночиз ба баҳои таҳрифи дини Худо, гуноҳи бузург аст.
Умеди бардурӯғ ба бахшиш хатост: гуфтани «ба зудӣ ба мо омурзида мешавад» бидуни тавба ва тарки гуноҳ, фиреби нафс аст.
Паймони Худоро шикастан хатарнок аст: Худованд аз аҳли Китоб паймон гирифта буд, ки ҷуз ҳақ нагӯянд, вале онҳо онро шикастанд.
Охират аз дунё беҳтар аст: барои парҳезгорон он чи дар охират аст, аз тамоми молу матои дунё беҳтар ва пойдортар аст.
Андешидан ва хирадмандӣ: инсон бояд андеша кунад ва бифаҳмад, ки дунё гузаронда аст ва охират ҷовидонӣ. Ин оят мардумро ба тақво, ростқавлӣ ва амал ба Китоби Худо даъват мекунад ва онҳоро ба сӯи роҳи рост ва наҷот ҳидоят менамояд.

📜 Оят 167-171 — Сураи Аль-Араф

167وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ ۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ الْعِقَابِ ۖ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ

Ва Парвардигори ту эълом кард, ки касеро бар онон бифиристад, ки то ба рӯзи қиёмат ба азобе ногувор азобашон гардонад. Албатта Парвардигори ту зуд уқубат мекунад ва низ омурзандаву меҳрубон аст!

168وَقَطَّعْنَاهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَمًا ۖ مِّنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَبَلَوْنَاهُم بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

Ононро гурӯҳ-гурӯҳ дар замин тақсим кардем, баъзе некӯкор ва баъзе ғайри он-Ва ба некиҳову бадиҳо озмудем, шояд бозгарданд.

169فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْكِتَابَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا الْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهُ يَأْخُذُوهُ ۚ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَاقُ الْكِتَابِ أَن لَّا يَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوا مَا فِيهِ ۗ وَالدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

170وَالَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِالْكِتَابِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِينَ

Онҳое, ки ба китоби Худо пойбандӣ меҷӯянд ва намоз мегузоранд, бидонанд, ки подоши некӯкоронро бекор намесозем.

171۞ وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَظَنُّوا أَنَّهُ وَاقِعٌ بِهِمْ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

Ва кӯҳро бар болои сарашон чун соябоне нигоҳ доштем ва мепиндоштанд, ки акнун бар сарашон хоҳад афтод. Китоберо, ки ба шумо додаем, бо нерӯмандӣ бигиред ва ҳар чиро, ки дар он омадааст, ба ёд доред, шояд, ки парҳезгор шавед!

← Оят 168 📖 Аль-Араф Оят 170 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

169Оят

Тарҷума — Аль-Араф 169

Сураи Аль-Араф Оят 169 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъд аз инҳо гурӯҳе ба ҷояшон нишастанд ва вориси он…

Сураи Оят 169/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 167–171. Ба Тоҷикӣ: Русский.