Сураи Аль-Муддассир — Оят 21

1. Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

— «ثُمَّ»: сипас, баъд аз он.

— «نَظَرَ»: нигарист, андеша кард, бозбинӣ намуд.

1. Тафсири оят:

Баъд аз он ки Валид ибни Муғийра дар бораи Қуръон ва Паёмбар (с) фикр кард ва чизеро барои таъна задан омода сохт, бори дигар нигарист ва дар он чи мегуфт, андеша намуд. Ӯ бозбинӣ кард, то бибинад, ки оё метавонад нуқсоне дар Қуръон ёбад ва чизе барои рад кардани он бигӯяд. Ин такрор нигаристан ва андеша кардан нишон медиҳад, ки ӯ дар ҳайрат монда буд ва ҳеҷ роҳи дурусте барои инкор кардани Қуръон наёфт.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

— Қуръон чунон муъҷиза аст, ки ҳатто душманони сахтгири он ҳам натавонистанд нуқсоне дар он пайдо кунанд, гарчанде бисёр андеша карданд.

— Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақиқати Қуръон равшан аст ва ҳар касе бо инсоф ба он нигарад, ба бузургии он эътироф мекунад.

— Мусулмонон бояд бо итминон ва ифтихор ба Қуръон рӯ оваранд, зеро он китобест, ки душманонаш низ дар муқобили он оҷиз мондаанд.

— Андеша ва тафаккур дар бораи Қуръон инсонро ба ҳақиқат наздик мекунад ва дилро ба ислом гарм месозад.