سوره مرسلات — آیه 10

معانی کلمات:

• نُسِفَتْ: از جای کنده شدن، متلاشی شدن و به صورت غبار و ذرات پراکنده در آمدن.

تفسیر آیه:

و آنگاه که کوه‌ها از جای خود کنده شوند و به صورت غبار و ذرات ریز درآیند و در فضا پراکنده گردند، به طوری که اثری از آنها باقی نماند. این صحنه‌ای از صحنه‌های هولناک قیامت است که در آن نظام جهان هستی در هم می‌ریزد و کوه‌های عظیم و استوار که نماد پایداری و صلابت بودند، به کلی نابود می‌شوند. این تحول عظیم نشان‌دهنده قدرت بی‌پایان پروردگار است که می‌تواند جهان را دگرگون سازد و نظم کنونی را بر هم زند تا صحنه‌ی حسابرسی و دادخواهی برپا شود.

فواید و پیام‌های آیه:

• این آیه ما را به یاد عظمت و قدرت الهی می‌اندازد؛ خدایی که کوه‌های سخت و استوار را به آسانی از جا برمی‌کند و به غبار تبدیل می‌کند، قطعاً بر هر کاری تواناست و هیچ چیز برای او دشوار نیست.
• یادآوری نابودی این جهان و برپایی قیامت، انسان را به آمادگی برای آن روز بزرگ فرا می‌خواند و او را از دل‌بستن به دنیای فانی و مادیات بازمی‌دارد.
• این آیه به ما می‌آموزد که نباید به قدرت و ثروت و موقعیت خود در این دنیا مغرور شویم، زیرا همه اینها روزی از بین خواهد رفت و تنها اعمال نیک و ایمان ما باقی خواهد ماند.
• درک این حقیقت که پس از این دگرگونی‌های عظیم، عدالت الهی برقرار خواهد شد، دل مؤمنان را آرام می‌کند و آنان را به صبر و پایداری در برابر سختی‌ها و ظلم‌ها ترغیب می‌نماید.