Surat An-Nazi'at — Ayat 32

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• الْجِبَالَ = gunung-gunung.
• أَرْسَاها = nyantolake, nancepake, lan nggawe kuwat utawa mantep. Tembung iki saka tembung "رسا" kang tegese tetep, ora obah, lan kuwat.

1. Tafsir ayat:

Gusti Allah SWT ngandharake menawa gunung-gunung iku dipasang lan ditancepake kanthi kuwat ing bumi. Gunung-gunung mau didadekake minangka pathok utawa paku kang njaga bumi supaya ora goyang lan ora obah-obah. Kanthi anane gunung, bumi dadi mantep lan bisa dipanggoni dening manungsa lan kewan kanthi tentrem. Iki kabeh minangka tandha kekuwatane Gusti Allah lan wujud rasa welas asih marang para makhluke. Sakdurunge, ing ayat-ayat sadurunge, Gusti Allah wis nyebutake babagan langit, srengenge, rembulan, lan bumi. Saiki ing ayat iki, Gusti Allah nyebutake gunung minangka salah sijine nikmat lan bukti kekuwatane. Kabeh mau ora liya kajaba kanggo kabegjane manungsa lan kewan-kewan ing bumi.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita marang gedhene kekuwatane Gusti Allah kang bisa nggawe gunung dadi pathok bumi. Iki ndadekake kita luwih percaya lan yakin marang kuwasa-Ne.
• Kanthi ngerteni gunung minangka nikmat, kita dadi luwih syukur marang Gusti Allah kang wis nyiapake panggonan kang mantep kanggo urip kita.
• Ayat iki uga ngajak kita mikir lan nggatekake alam saubenge, supaya saya tambah iman lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an.
• Kabar babagan gunung iki nuduhake yen Islam iku agama kang cocog karo kanyatan lan ilmu pengetahuan, mula ora ana alesan kanggo ragu marang Al-Qur'an.