سوره نازعات — آیه 32

معانی کلمات:

• أَرْسَاهَا: آن را ثابت و استوار کرد؛ یعنی کوهها را بر روی زمین محکم و پابرجا قرار داد تا زمین نلرزد و آرام بماند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی دیگر از نشانههای قدرت بیپایان خود اشاره میکند و میفرماید که کوهها را بر روی زمین ثابت و استوار گردانید. کوهها مانند میخهای عظیمی هستند که زمین را در برابر لرزشها و حرکتهای پوسته زمین حفظ میکنند و از اضطراب و تلاطم آن جلوگیری مینمایند. این تثبیت کوهها، نه تنها باعث پایداری زمین شده، بلکه بستر مناسبی برای زندگی انسانها و حیوانات فراهم آورده است. اگر کوهها نبودند، زمین پیوسته در حال جنبش و ناآرامی بود و زندگی بر روی آن ممکن نبود. این آیه در ادامه آیات پیشین است که به آفرینش آسمان و گسترش زمین اشاره دارد و نشان میدهد که خداوند پس از آفرینش آسمان، زمین را برای سکونت بشر آماده ساخت و کوهها را به عنوان لنگرهای زمین قرار داد تا آرامش و امنیت برای موجودات زنده فراهم شود.

فواید و پیامهای آیه:

1. شناخت عظمت خداوند: تأمل در آفرینش کوهها و نقش آنها در پایداری زمین، انسان را به عظمت و قدرت بیپایان خالق هستی رهنمون میسازد و ایمان او را تقویت میکند.
2. نظم و تدبیر در آفرینش: این آیه نشان میدهد که جهان هستی بر اساس نظم و حکمت دقیقی آفریده شده است و هیچ چیزی بدون هدف و حساب نیست؛ همین نظم، نشانه علم و حکمت بینهایت خداوند است.
3. ایمان به معاد: اگر خداوند توانسته است چنین کوههای عظیمی را بیافریند و زمین را برای زندگی انسان آماده سازد، پس زنده کردن دوباره انسانها در روز قیامت برای او کار دشواری نیست و این آیه ما را به ایمان به رستاخیز و حسابرسی اعمال دعوت میکند.
4. شکرگزاری نعمتها: توجه به این نعمت بزرگ الهی (ثبات زمین و کوهها) انسان را به شکرگزاری از پروردگار وادار میکند و او را به استفاده درست از این نعمتها برای عبادت و بندگی ترغیب مینماید.