Сураи Аль-Анфаль Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Уқубатро бичашед ва азоби оташ аз они кофирон аст!

Аль-Анфаль · 14/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анфаль

ذَٰلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابَ النَّارِ ۝١٤

🔤 Transliteration

Zaalikum fazooqoohu wa anna lilkaafireena `azaaban Naar

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Уқубатро бичашед ва азоби оташ аз они кофирон аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«ذَٰلِكُمْ»: ин ишора ба азобу ҷазоест, ки ба кофирон дар дунё расидааст.
«فَذُوقُوهُ»: пас бичашед он азобро, яъне бигед ва бинед, ки чӣ гуна аст.
«وَأَنَّ لِلْكَافِرِينَ»: ва бидонед, ки барои кофирон ҳаст.
«عَذَابَ النَّارِ»: азоби оташи дӯзах.

Тафсири оят:

Ин оят хитоб ба кофиронест, ки ба фармонҳои Худо ва Паёмбари Ӯ мухолифат карданд. Ба онҳо гуфта мешавад: ин азобу ҷазое, ки дар дунё ба шумо расид, бичашед ва бинед, ки чӣ гуна аст. Ин азоб дар ҳаёти дунё барои шумо зуд расидааст. Аммо ин танҳо ибтидои ҷазост; дар охират низ барои кофирон азоби оташи дӯзах омода аст, агар онҳо бар куфру саркашӣ ва мухолифати худ бимиранд. Пас, азоби дунё дар муқоиса бо азоби охират хеле камтар аст, вале онҳо ҳар дуро хоҳанд чашид.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Худо одил аст ва кофиронро дар ҳамин дунё низ ҷазо медиҳад, то онҳо бедор шаванд ва ба роҳи рост баргарданд.
Азоби охират барои кофирон ҳатмист, агар онҳо тавба накунанд ва аз куфр даст накашанд.
Ин оят мӯъминонро ташвиқ мекунад, ки ба фармонҳои Худо ва Паёмбар итоат кунанд, то аз чунин азобҳо дар амон бошанд.
Ин оят раҳмати Худоро низ нишон медиҳад, зеро Ӯ пеш аз азоби охират дар дунё ҳушдор медиҳад, то бандагон тавба кунанд ва ба сӯи Ӯ баргарданд.
Ин оят мӯъминонро ба сабр ва истодагарӣ дар роҳи ҳақ ташвиқ мекунад, зеро медонанд, ки оқибати некӣ биҳишт аст ва оқибати бадӣ дӯзах.

📜 Оят 12-16 — Сураи Аль-Анфаль

12إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا ۚ سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ

Ва он гоҳро, ки Парвардигорат ба фариштагон ваҳй кард: «Ман бо шумоям Шумо мӯъминонро ба пойдорӣ водоред. Ман дар дилҳои кофирон бим хоҳам андохт. Бар гарданҳояшон бизанед ва ангуштонашонро қатъ кунед!»

13ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ وَمَن يُشَاقِقِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

Зеро бо Худову паёмбараш ба мухолифат бархостанд. Ва ҳар ки бо Худову паёмбараш мухолифат варзад, бидонад, ки уқубати Худо сахт аст!

14ذَٰلِكُمْ فَذُوقُوهُ وَأَنَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابَ النَّارِ

Уқубатро бичашед ва азоби оташ аз они кофирон аст!

15يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبَارَ

Эй касоне, ки имон овардаед, чун кофиронро ҳамлавар дидед, ба гурез пушт накунед;

16وَمَن يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

ҷуз онҳо, ки барои ҳамлае бозмегарданд ё онҳо, ки ба ёрии гурӯҳе дигар мераванд, ҳар кас, ки пушт ба душман кунад, мавриди хашми Худо қарор ме-гирад ва ҷойгоҳи ӯ ҷаҳаннам аст ва ҷаҳаннам бад ҷойгоҳест!

← Оят 13 📖 Аль-Анфаль Оят 15 →

Аль-АнфальФеҳристи Қуръон

75Оят

MedinanRevelation

14Оят

Тарҷума — Аль-Анфаль 14

Сураи Аль-Анфаль Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Уқубатро бичашед ва азоби оташ аз они кофирон аст!

Сураи Оят 14/75 — Сураи Аль-Анфаль الأنفال (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анфаль Гӯш кун, Сураи Аль-Анфаль Тарҷума, Сураи Аль-Анфаль mp3, Сураи Аль-Анфаль pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.