Аль-Анфаль сүрәсе — Аять 36

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ — малларын сарыф итәләр, тоталар.
• لِيَصُدُّوا عَن سَبِيلِ اللهِ — Аллаһ юлыннан (Исламнан) туктатыр өчен, киртә булыр өчен.
• حَسْرَةً — үкенеч, кайгы, хәсрәт.
• يُغْلَبُونَ — җиңеләчәкләр, өстенлек ала алмаячаклар.
• يُحْشَرُونَ — туплап алып барылачаклар (кыямәт көнендә).

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә кәферләрнең хәлен һәм аларның эш-гамәлләренең ахырын хәбәр итә. Ул әйтә: "Имансызлар, Аллаһның берлеген инкяр итүчеләр һәм Аның рәсүленә каршы чыгучылар, үз малларын Аллаһ юлыннан — Ислам диненнән — кешеләрне туктатыр өчен тоталар. Алар бу малларны үзләренең мәҗүси дусларына һәм азгыннарга бирәләр, мөэминнәрне Аллаһка һәм Аның рәсүленә иман итүдән читләштерер өчен кулланалар."

Ләкин Аллаһ аларга хәбәр итә: "Алар бу малларны әлбәттә тотарлар, әмма бу аларның теләкләренә ирешүгә китермәс. Бу сарыф итүләренең ахыры — алар өчен зур үкенеч һәм хәсрәт булыр. Чөнки аларның маллары китәчәк, ә алар үзләре көткән нәрсәгә — Аллаһ нурын сүндерүгә һәм Аның юлыннан туктатуга — ирешә алмаячаклар. Аннары алар мөэминнәр тарафыннан җиңеләчәкләр, ахыр чиктә хәрби җиңелүгә дучар булачаклар."

Бу — Бәдер сугышында мөшрикләрнең башына төшкән хәлгә ишарә. Алар бу сугышка әзерләнү өчен күп мал сарыф иттеләр, ләкин нәтиҗәдә җиңелделәр, ә кайберләре үтерелделәр, икенчеләре әсирлеккә эләктеләр.

Аннары Аллаһ әйтә: "Ул кәферләр кыямәт көнендә туплап алып барылып, җәһәннәмгә ташланачаклар. Алар анда мәңге калып, каты ґәзаб белән ґәзабланачаклар."

Аятьтән алынган файдалар:

1. Кәферләрнең маллары һәм көч-куәтләре Аллаһ юлыннан туктатыр өчен кулланылса да, алар беркайчан да үз максатларына ирешә алмыйлар. Аллаһ үз динен саклаучы булып тора.
2. Дөнья малына таянып, Аллаһ диненә каршы көрәшүчеләрнең ахыры — үкенеч, хәсрәт һәм җиңелү. Мал аларга һичнәрсәдә ярдәм итмиячәк.
3. Мөэминнәргә бу аятьтә зур юаныч бар: дошманның малы күп булса да, Аллаһ үз диненә ярдәм итәчәк һәм аны өстен кылачак.
4. Кыямәт көнендә хисап — хак. Һәркем үз гамәлләренә карап җәза алачак. Кәферләрнең ахыр урыны — җәһәннәм, ә мөэминнәрнеке — җәннәт.
5. Мал-дәүләт — Аллаһның биргән аманаты. Ул аны Аллаһ юлында тотарга кирәк, ә Аллаһ юлыннан туктатыр өчен түгел. Кем малны Аллаһ юлында тота, ул бәхетле, ә кем аны каршылык өчен куллана, ул үкенечкә калачак.