سورت انفال — آیت 49

د مهمو کلمو معنا:

• المنافقون: هغه کسان چې په ظاهر کې اسلام مني، خو په زړه کې کفر لري.
• الذين في قلوبهم مرض: هغه کسان چې په زړونو کې يې د شک او ضعف ناروغي وي، لکه کمزوري ايمان لرونکي.
• غرّ: د دوى چلول او بېلارې کول، يعنې دوى يې په خپل ځان باندې مغرور کړل.
• يتوكل: په الله باندې باور کول او په هغه باندې تکيه کول.

د آيت تفسير:

اى مؤمنانو! هغه وخت ياد کړئ چې منافقان او هغه کسان چې په زړونو کې يې د شک او بې ايمانه ناروغي وه، کله چې يې د بدر په جګړه کې ستاسو لږ والى او د دښمن ډېروالى وليد، نو دوى وويل: "دا مسلمانان خپل دين غولولي دي، چې داسې لږ شمېر سره د دښمن په مقابله کې راوتلي دي." دوى په دې خبره سره د مؤمنانو په دين او د الله په ژمنو باندې ملنډې وهلې. خو دوى نه پوهېدل چې څوک چې په الله باندې توکل کوي او د هغه په ژمنو باندې باور لري، نو الله به هغه هرگز يواځې نه پرېږدي. بېشکه الله عزت والا دى، هيڅوک د هغه پر وړاندې غالب نشي کېداى، او حکمت والا دى، په خپل هر کار او تدبير کې ښه پوه دى.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د الله په ژمنو باندې باور کول د مؤمن د بريا اصل دى، که څه هم د دښمن شمېر ډېر او وسايل يې زيات وي.
2. توکل په الله باندې د مؤمن قوت دى؛ څوک چې په رښتيا توکل کوي، الله به يې هرگز رسوا نه کړي.
3. منافقان او کمزوري ايمان لرونکي تل د مؤمنانو د جرئت او قربانۍ په اړه شک او ملنډې کوي، خو مؤمنان بايد د دوى په خبرو غمګين نه شي.
4. الله عزت والا دى، نو د هغه ملګري به هيڅکله ذليل نه شي، او حکمت والا دى، نو د هغه هر تدبير په خپل ځاى کې سم او ښه دى.