سوره انفال — آیه 49

معانی کلمات:

• غَرَّ: فریب داد، فریب خوردن.
• یَتَوَکَّل: اعتماد کند، کار خود را به خدا واگذارد.
• عَزِیز: غالب و شکستناپذیر.
• حَکِیم: دارای حکمت در آفرینش و فرمان.

تفسیر آیه:

به یاد آورید زمانی را که منافقان و کسانی که در دلهایشان بیماری (ضعف ایمان و شک) بود، گفتند: «این مؤمنان را دینشان فریب داده است.» آنان با نگاه به ظاهر، مسلمانان را اندک و دشمنانشان را بسیار میدیدند و گمان میکردند که ایمان و دین، این گروه اندک را به میدان جنگ کشانده و آنان را در معرض نابودی قرار داده است. اما این سخن از روی نادانی و بیخبری آنان بود؛ زیرا نمیدانستند که هر کس بر خدا توکل کند و به وعدههای او اعتماد نماید، خداوند هرگز او را تنها نمیگذارد و یاریاش میکند، هرچند از نظر تعداد و تجهیزات ضعیف باشد. خداوند عزیز است و هیچ قدرتی بر او چیره نمیشود و حکیم است و کارهایش بر اساس حکمت و مصلحت است.

فواید و پیامهای آیه:

• توکل بر خداوند، رمز پیروزی مؤمنان در برابر دشمنان است، حتی اگر امکانات ظاهری اندک باشد.
• منافقان و ضعیفایمانان، همواره با نگاه مادی و ظاهری به امور مینگرند و از قدرت غیبی خداوند غافلاند.
• ایمان واقعی، انسان را از ترس و یأس نجات میدهد و او را در سختترین شرایط، استوار میسازد.
• عزت و حکمت خداوند، تضمینکننده یاری او برای کسانی است که بر او اعتماد کنند؛ پس مؤمن هرگز نباید از کمیِ عدد یا ضعفِ ابزار هراسان شود.