انفال سۈرىسى — ئايەت 49

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• مۇنافىقلار: ئىچىدە ئىمانى يوق، تاشقى كۆرۈنۈشتە مۇسۇلمان بولغان كىشىلەر.
• قەلبىدە كېسەللىك بارلار: ئىمانى ئاجىز، شەك-شۈبھىسى كۈچلۈك ياكى ئىككى يۈزلىمىچىلىك قىلغان كىشىلەر.
• غەررە: ئالدى، مايىل قىلدى، خاتا ئۈمىدكە چۆمدۈردى.
• تەۋەككۇل: ئاللاھقا تايىنىش، ئىشەنچ قىلىش ۋە ئۇنىڭغا تاپشۇرۇش.
• ئەزىز: غالىب، ھېچ نەرسە ئۇنىڭغا ئۈستۈنلۈك قىلالمايدىغان قۇدرەتلىك.
• ھەكىم: ھېكمەت بىلەن ئىش قىلغۇچى، ھەر ئىشىدا مەقسەت ۋە مەنپەئەت بار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۇھۇد جېڭى ياكى بەدرى جېڭىدىكى بىر ھالەتنى ئەسكەرتىدۇ. ئۇ چاغدا مۇنافىقلار ۋە قەلبىدە كېسەللىكى بار كىشىلەر مۇسۇلمانلارنىڭ ئازلىقىنى، دۈشمەننىڭ كۆپلۈكىنى كۆرۈپ: «بۇلارنى دىنى ئالدى، ئازغىنە كىشى بىلەن كۆپ دۈشمەنگە قارشى تۇرۇشقا ئۈمىد باغلىدى» دېيىشتى. ئۇلار مۇسۇلمانلارنىڭ ئاللاھقا بولغان ئىشەنچىنى چۈشەنمىدى. ھەقىقەتەن كىمكى ئاللاھقا تەۋەككۇل قىلسا، يەنى ئۇنىڭغا تايىنىپ، ۋەدىسىگە ئىشەنسە، ئاللاھ ئۇنى ياردىمىسىز قويمايدۇ. چۈنكى ئاللاھ ئەزىزدۇر، ھېچ كۈچ ئۇنىڭغا تەڭ كېلەلمەيدۇ؛ ھەكىمدۇر، ھەر ئىشىنى ھېكمەت بىلەن قىلىدۇ. شۇڭا مۇئمىنلەر سان-سىفەت جەھەتتىن ئاجىز بولسىمۇ، ئاللاھقا تايانسا غەلىبە قازىنىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە ئۈمىد ۋە ئىشەنچ بېغىشلايدۇ: ھەر قانداق قىيىنچىلىقتا ئاللاھقا يۆلەنسەك، ئۇ بىزنى قوللايدۇ. دىنىمىز بىزنى ئالدىمايدۇ، بەلكى ھەقىقەتەن ئۇ بىزنىڭ ئەڭ مۇستەھكەم تايىنىچىمىزدۇر.