سورت انفال — آیت 50

د کلمو معناګانې:

• يَتَوَفَّى: د روح قبضول، يعنې د مړينې پر مهال د ساه ايستل.
• وُجُوهَهُمْ: د هغوئ مخونه.
• أَدْبَارَهُمْ: د هغوئ شاګانې (ملاوې).
• عَذَابَ الْحَرِيقِ: د سوځولو عذاب، هغه عذاب چې اور يې بل کړى وي.

د آيت تفسير:

اى محمده! که ته ووينې هغه وخت چې فرښتې د هغو كسانو روحونه قبضوي چې كافر شوي دي، نو ته به يو ډېر ستر او وحشتناك منظر ووينې. فرښتې د هغوئ مخونه وهي كله چې مخامخ ورځي، او د هغوئ شاګانې وهي كله چې تېښتې كوي، او ورته وايي: "د سوځولو عذاب وڅكئ!" دا عذاب په بدر كې د كافرانو لپاره و، خو دا حكم عام دى او د ټولو كافرانو په حق كې دى چې تر قيامت پورې به پېښېږي. دا د هغوئ لپاره د جهنم د عذاب يو مخكيني خوند دى، ځكه چې د دوى برخليك د اور دى.

فايدې او عبرتونه:

1. د كافرانو برخليك: دا آيت ښيي چې كافران به نه يوازې په اخرت كې عذاب وګالي، بلكې د مړينې پر مهال به هم له سخت عذاب سره مخ شي، چې دا د الله د عدل څرګندونه ده.
2. د فرښتو رول: فرښتې د الله امر منونكي دي او د كافرانو د سزا لپاره ټاكل شوي دي، چې دا د الله د قدرت او حكمت نښه ده.
3. د عذاب حقيقت: دا آيت موږ ته يادونه كوي چې د الله عذاب رښتينى دى او له مرګ وروسته به هر څوك د خپلو عملونو بدله وګوري، نو بايد له ګناهونو ځان وساتو.
4. د مؤمنانو لپاره تسليت: دا آيت د مؤمنانو لپاره د تسليت او خوښۍ سبب دى، ځكه چې د دوى دښمنان به په داسې حال كې مړه شي چې ذلت او عذاب به وګالي، او دا د الله د مرستې نښه ده.
5. د توبې فرصت: دا آيت موږ ته دا درس راكوي چې تر مرګه مخكې بايد توبه وكړو او له كفر او ګناهونو لاس واخلو، ځكه چې د مرګ پر مهال به توبه ګټه ونه لري.