Surah At-Taubah — Talata 107

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Dhiraran – para sa pananakit at pagpinsala sa mga Muslim.
• Kufran – para sa kawalang-pananampalataya kay Allah at sa Kanyang Sugo.
• Tafriqan – upang maghasik ng pagkakahati-hati sa pagitan ng mga mananampalataya.
• Irsadan – paghahanda at paghihintay para sa isang tao.
• Man haraba Allah – ang lumaban kay Allah at sa Kanyang Sugo, na siyang tinutukoy dito: si Abu ‘Amir ang masamang pari.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Ang talatang ito ay tumutukoy sa isang pangkat ng mga mapagkunwari (munafiqun) na nagtayo ng isang moske na hindi para sa pagsamba kay Allah, kundi para sa layunin ng pananakit sa mga Muslim, pagpapalakas ng kawalang-pananampalataya, at paghahati-hati sa mga mananampalataya. Layunin nila na ang ilang mga tao ay manalangin sa moske na ito at iwanan ang Moske ng Quba’, kung saan nagtitipon ang mga Muslim, upang sa gayon ay magkaroon ng pagkakawatak-watak sa kanilang hanay. Ang moske ring ito ay itinayo bilang isang lugar ng paghihintay at paghahanda para kay Abu ‘Amir, ang taong nakipagdigma laban kay Allah at sa Kanyang Sugo noon pa man, na nagtungo sa mga Romano upang magdala ng mga mandirigma laban sa Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan). Ang mga mapagkunwari ay taimtim na manunumpa: “Wala kaming ibang hangarin kundi ang kabutihan at ang pagpapagaan sa mga mahihina at nangangailangan na nahihirapang pumunta sa malayong moske.” Ngunit si Allah ay sumasaksi na sila ay tunay na mga sinungaling sa kanilang mga sinasabi at isinusumpa. Ang moske na ito ay winasak at sinunog ayon sa utos ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan).

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang katapatan sa pagsamba ay isang malaking bagay sa Islam; ang anumang gawain na may halong pagkukunwari at panloloko ay hindi tinatanggap ni Allah, kahit pa ito ay tila mabuti sa paningin ng mga tao.
2. Ang mga mapagkunwari ay maaaring gumamit ng relihiyon bilang kasangkapan upang makapinsala sa mga Muslim, kaya nararapat na maging mapagmatyag tayo sa kanilang mga pakana.
3. Ang pagkakaisa ng mga Muslim ay isang mahalagang layunin na dapat pangalagaan; ang anumang naghahati sa kanila ay isang malaking kasalanan.
4. Si Allah ay nakakaalam ng mga lihim ng mga puso, at walang sinuman ang makapaglilinlang sa Kanya; ang pagsisinungaling at pagsumpa ng hindi totoo ay hindi makapagliligtas sa sinuman sa Kanyang parusa.
5. Ang mga gawaing panrelihiyon ay dapat na nakabatay sa dalisay na intensyon para kay Allah lamang, hindi para sa pansariling interes o pananakit sa iba.