Sura At-Tawba — Aya 107

Maana ya maneno:

• Dhiraran: Kwa madhara na uharibifu.
• Kufran: Kwa kukataa Imani na kuionyesha.
• Tafriqan: Kutenganisha na kusambaratisha.
• Irsadan: Kujiandaa na kusubiri (mahali pa kukusanyia nguvu).
• Man Hāraba Allāha wa Rasūlahu: Yule aliyepigana na Mwenyezi Mungu na Mtume wake, naye ni Abu 'Amir al-Rāhib, mwanafiki aliyekwenda kwa Warumi kuleta majeshi ya kupigana na Mtume (SAW).

Tafsiri ya Aya:

Aya hii inawataja wanafiki ambao walijenga msikiti (unaojulikana kama Msikiti wa Dhirar) si kwa ajili ya kumtii Mwenyezi Mungu, bali kwa makusudi mabaya: kuwadhuru Waumini, kuonyesha ukafiri wao, na kuwatenganisha Waumini ambao walikuwa wakikusanyika kwenye Msikiti wa Qubā. Walijenga msikiti huo ili kuwa kituo cha kusubiri na kuwakaribisha wale waliopigana na Mwenyezi Mungu na Mtume wake kabla ya hapo, hasa Abu 'Amir al-Rāhib ambaye alikuwa amekwenda kuleta majeshi kutoka kwa Warumi. Wanafiki hawa wanaapa kwa nguvu kwamba hawakukusudia lolote ila wema na kuwafaa Waumini, kama vile kuwasaidia maskini na wanyonge wasioweza kufika Msikiti wa Qubā. Lakini Mwenyezi Mungu anashuhudia kuwa wao ni waongo kabisa katika viapo vyao, kwani makusudi yao ni uharibifu na uovu tu. Baadaye, msikiti huo ulibomolewa na kuchomwa moto kwa amri ya Mtume (SAW).

Faida za Aya:

• Aya hii inaonyesha kwamba Mwenyezi Mungu anajua kila kitu kinachofichwa na wanafiki, na kwamba hawawezi kumdanganya kwa viapo vyao vya uongo.
• Inafundisha Waumini kuwa makusudi ya ndani ndiyo yanayotazamwa na Mwenyezi Mungu, si sura za nje au maneno matamu.
• Inaonya dhidi ya kutumia nyumba za ibada au vitu vitakatifu kwa ajili ya kufanya uharibifu na kutenganisha jamii ya Waumini.
• Inathibitisha kwamba Uislamu unapinga kila aina ya fitina na mgawanyiko kati ya Waumini, na unahifadhi umoja wao.
• Inaonyesha hekima ya Mtume (SAW) katika kubomoa kila kitu kinachotumiwa kwa uovu, hata kama kinaitwa kwa jina la dini.