Сураи Ат-Тауба Оят 107 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо шоҳидӣ медиҳад: «Онҳое, ки масҷиде месозанд, то ба мӯъминон…

Ат-Тауба · 107/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ ۚ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا الْحُسْنَىٰ ۖ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ۝١٠٧

🔤 Transliteration

Wallazeenat takhazoo masjidan diraaranw wa kufranw wa tafreeqam bainal mu`mineena wa irsaadal liman haarabal laaha wa Rasoolahoo min qabl; wa la yahlifunna in aradnaaa illal husnaa wallaahu yash hadu innahum lakaaziboon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худо шоҳидӣ медиҳад: «Онҳое, ки масҷиде месозанд, то ба мӯъминон зиён расонанд ва миёнашон куфру ҷудои андозанд ва то барои касоне, ки мехоҳанд бо Худову паёмбараш ҷанг кунанд, камингоҳе бошад, он гоҳ савганд мехӯранд, ки моро қасде ҷуз некӯкорӣ набуда аст, дурӯғ мегӯянд».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

ضِرَارًا — зарар расондан, осеб расондан ба дигарон.
إِرْصَادًا — интизорӣ, омодагӣ, ҷое барои интизори касе.
الْحُسْنَىٰ — некӣ, кори нек, нияти хуб.

Тафсири оят:

Ва аз зумраи мунофиқон онҳое ҳастанд, ки масҷиде сохтанд, на барои ризои Худо ва ибодат, балки барои зарар расондан ба мусулмонон, барои тақвияти куфру нифоқ, барои пароканда кардани мӯъминон ва барои он ки ҷои интизор ва омодагӣ бошад барои касе, ки пеш аз ин бо Худо ва Расули Ӯ ҷангида буд — яъне Абдуллоҳ ибни Абӣ ва Абу Омир Роҳиб, ки ба Рум рафта буд, то лашкаре барои ҷанг бо Паёмбар (с) биёрад ва ба мунофиқон паём фиристод, ки барои ӯ масҷиде бисозанд. Ва онҳо савганд мехӯранд, ки мо аз ин сохтан ҳадафе ҷуз некӣ надоштем — яъне мехостем ба заъифону беморону пирон рафту омадро осон кунем ва ба мусулмонон васеъӣ диҳем. Аммо Худо гувоҳӣ медиҳад, ки онҳо дар ин савгандҳояшон дурӯғгӯ ҳастанд. Ин масҷид баъдан вайрон ва сӯзонида шуд.

Фавойиде, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ислом дини ростқавлӣ ва самимият аст; Худо ниятҳои пинҳонии дилҳоро медонад ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пӯшида нест.
Амалҳои зоҳиран нек, агар бо нияти бад ва зараррасонӣ анҷом дода шаванд, назди Худо қабул намешаванд.
Иттиҳоди мусулмонон ва ҳифзи ягонагӣ дар ҷамоат аз бузургтарин мақсадҳои ислом аст; ҳар амале, ки боиси ихтилоф ва парокандагӣ шавад, мазаммат шудааст.
Қуръон ҳатто ниятҳои пинҳонии мунофиқонро ошкор мекунад ва ин нишонаи он аст, ки ин китоб аз ҷониби Худои доно нозил шудааст.
Худо одил аст ва ба дурӯғгӯёни мунофиқ гувоҳӣ медиҳад, ки дурӯғ мегӯянд; ин ба мӯъминон оромиш медиҳад, ки ҳақиқат ҳатман ошкор мешавад.
Ислом одамонро ба амалҳои пок, ниятҳои холис ва хизмат ба ҷомеа даъват мекунад, на ба риёкорӣ ва зараррасонӣ.

📜 Оят 105-109 — Сураи Ат-Тауба

105وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ ۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Бигӯ: «Амал кунед, Худову паёмбараш аз мӯъминон аъмоли шуморо хоҳанд дид ва шумо ба назди донои ниҳону ошкоро бозгардонида мешавед ва Ӯ аз амалҳоятон огоҳатон хоҳад кард».

106وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

Ва гурӯҳе дигар ба машийяти (хости) Худованд вогузошта шудаанд, ки ё азобашон мекунад ё тавбаашонро мепазирад. Ва Худо донову ҳаким аст!

107وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ ۚ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا الْحُسْنَىٰ ۖ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

108لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًا ۚ لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ ۚ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا ۚ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ

Ҳаргиз дар он масҷид намоз магузор. Масҷиде, ки аз рӯзи нахуст бар парҳезгорӣ бунёд шуда, шоистатар аст, ки дар он ҷо намоз кунӣ. Дар он ҷо мардоне ҳастанд, ки дӯст доранд покиза бошанд, зеро Худо покизагонро дӯст дорад.

109أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Оё касе, ки бинои масҷидро бар тарс аз Худо ва хушнудии Ӯ ниҳода, беҳтар аст ё он касе, ки бинои масҷидро бар канораи селгоҳе, ки об зери онро шуста бошад, ниҳодааст, то бо ӯ дар оташи ҷаҳаннам сарнагун гардад? Ва Худо мардуми ситамгарро ҳидоят намекунад.

← Оят 106 📖 Ат-Тауба Оят 108 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

107Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 107

Сураи Ат-Тауба Оят 107 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо шоҳидӣ медиҳад: «Онҳое, ки масҷиде месозанд, то ба мӯъминон…

Сураи Оят 107/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 105–109. Ба Тоҷикӣ: Русский.