سورت توبه — آیت 46

د کلمو معناګانې:

• عُدَّة: د جګړې سامان، تیاري، اسباب.
• انبِعاث: په چټکۍ سره پورته کېدل او وتل (د جهاد لپاره).
• فَثَبَّطَهُمْ: الله دوی وځنډول او سست یې کړل، نو له وتلو یې منع کړل.
• الْقَاعِدِينَ: هغه کسان چې له جهاد څخه پاتې شوي دي؛ لکه ناروغان، کمزوري، ښځې او ماشومان.

تفسیر:

که چېرې دا منافقان واقعاً د جهاد لپاره له تا (ای پیغمبره) سره د وتلو اراده لرلې، نو خامخا به یې د دې سفر لپاره تیاري کړې وای؛ لکه د توشک او سوارۍ چمتو کول. خو الله تعالی د دوی د وتلو نه کرکه وکړه، نو د هغوی زړونه یې سست کړل او د وتلو لپاره یې وځنډول، ځکه چې د دوی په خروج کې د مسلمانانو لپاره فساد و. بیا ورته وویل شول: تاسو له هغو کسانو سره کېنئ چې کښېناستي دي (ناروغان، کمزوري، ښځې او ماشومان). دا خبره د پیغمبر (صلی الله علیه وسلم) له خوا وه، ځکه چې الله تعالی د دوی د وتلو مخه نیولې وه، او دوی ته یې د پاتې کېدو اجازه ورکړه.

فايدې:

• په دې آیت کې دا ښودل شوې چې د عمل اراده او صداقت د عمل په تیارۍ سره ښکاري؛ څوک چې رښتینی وي، هغه به تیاري وکړي.
• الله تعالی د خپل حکمت له مخې د ځینو خلکو د شر او فساد مخه نیسي، که څه هم دوی په ظاهره مسلمانان وي.
• د جهاد او نیکو کارونو لپاره د تیارۍ اهمیت ډېر لوی دی؛ څوک چې په رښتیا د نیکۍ اراده ولري، هغه به د هغې لپاره وسایل هم چمتو کړي.
• په دین کې د عذر لرونکو کسانو (لکه ناروغان او کمزوري) لپاره اجازه شته چې له جهاد څخه پاتې شي، او دا د اسلام د اسانتیا او رحمت ښکارندوی دی.