ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 46

የቃላት ትርጉም፦

• الْخُرُوجَ: መውጣት፣ ማለትም ከነቢዩ (ሶ.ዐ.ወ) ጋር ወደ ጦርነት መውጣት።
• عُدَّةً: ዝግጅት፣ መሳሪያና ቀረብ (ስንቅ)።
• كَرِهَ: ጠላ፣ አልወደደም።
• انبِعَاثَهُمْ: መነሳታቸውን፣ መላቀቃቸውን።
• فَثَبَّطَهُمْ: አዘገያቸው፣ አቀረበላቸው፣ ከመውጣት አገዳቸው።
• اقْعُدُوا: ተቀመጡ፣ ወይም ተቀምጡ።
• الْقَاعِدِينَ: ተቀማጮች፣ ማለትም ሕመምተኞች፣ ድካምተኞች፣ ሴቶችና ሕፃናት።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ ስለ ሁለት ፊት (መናፍቃን) ሁኔታ ይነግረናል። እነዚህ ሰዎች ከነቢዩ (ሶ.ዐ.ወ) ጋር ወደ ጦርነት ለመውጣት እንደሚፈልጉ ይናገሩ ነበር። ነገር ግን አላህ እንዲህ ይላል፦ እነሱ በእውነት ለመውጣት ፈላጊዎች ቢሆኑ ኖሮ ለዚህ ጉዞ አስፈላጊውን ዝግጅት ሁሉ ያዘጋጁ ነበር። ስንቅ፣ መሳሪያና ቀረብ አዘጋጅተው በትጋት ይዘጋጁ ነበር። ነገር ግን እነሱ ዝግጅት አላደረጉም፤ ይህም የልባቸውን ሁኔታ ያሳያል።

ከዚያም አላህ እንዲህ ይላል፦ አላህ መውጣታቸውን አልወደደም። ምክንያቱም እነሱ ቢወጡ ኖሮ በሙስሊሞች መካከል ጥፋትና ሁከት ያስከትሉ ነበር። ስለዚህ አላህ ከመውጣት አዘገያቸው፣ አቀረበላቸው፣ ልባቸውንም አደከመው። ይህም የአላህ ጥበብና እዝነት ነው፤ እነሱ ቢወጡ ኖሮ ለሙስሊሞች ጉዳት ያመጡ ነበር።

በመጨረሻም ለእነሱ እንዲህ ተባለ፦ ከተቀማጮች ጋር ተቀመጡ። ማለትም ከሕመምተኞች፣ ከድካምተኞች፣ ከሴቶችና ከሕፃናት ጋር ተቀምጡ። እነሱ ከጦርነት የተገለሉት በሕመም ወይም በድካም ምክንያት ነው፤ እነዚህ መናፍቃን ግን በልባቸው ውስጥ ያለው ድካምና እምነት ማጣት ምክንያት ነው።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ይሰጠናል፦ እውነተኛ እምነት ያለው ሰው ለመልካም ሥራ ሲጠራ ወዲያውኑ ይመልሳል፤ ዝግጅትም ያደርጋል። መናፍቅ ግን በንግግር ብቻ ይቀራል፤ ልቡ ግን ወደ መልካም ሥራ አይመራም። አላህ ልቦችን የሚያውቅ ነው፤ ለእውነተኞችም ሁሉ ጥንካሬንና ብርታትን ይሰጣል። እኛም ሁልጊዜ ከእውነተኞች ጋር ልንሆን፣ ለመልካም ሥራም ልንዘጋጅ ይገባናል። አላህ ልቦቻችንን ከመናፍቅነትና ከድካም ይጠብቅልን፤ በእምነትም አጽናትን ይስጠን።